Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای لعل تو پردهدار پروینوای زلف تو سایبان نسرین
Газель 302ای تماشاگاه جانها طرف لالهستان تومطلع خورشید زیر زلف مه جولان تو
Газель 308ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداختهلعل تو سنگ سرزنش بر آفتاب انداخته
Газель 309سرمستم و تشنه، آب دردهآن آتشگون گلاب درده
Газель 320غم بنیاد آب و گل چه خوریدم گردون مستحِل چه خوری
Газель 335گلی از باغ وفا آمدهایخود خس و خار نما آمدهای
Газель 346جان از تنم برآید چون از درم درآئیلب را به جای جانی بنشان به کدخدائی
Газель 351درآ کز یک نظر جان تازه کردیبسا عشق کهن کان تازه کردی
Газель 352دوست داری که دوستدار کُشیهر دلی را هزار بار کشی
Газель 359به خرد راه عشق میپوئیبه چراغ آفتاب میجوئی
Газель 388ماهی که مه از قفای او بینیخورشید ز روی و رای او بینی
Газель 396قم بکرة و خذها با کورة الحیاتِفالدیک قد ینادی هات السُّلاف هاتِ
Газель 399دیوانه شوم چون تو پریوار نماییدر سلسلهٔ زلفِ پری، مار نمایی
Газель 401باز از نوای دلبری، سازی دگرگون میزنیدیر است تا در پردهای، از پرده بیرون میزنی
Касыда 3عروس عافیت آنگه قبول کرد مراکه عمر بیشبها دادمش به شیربها
Касыда 29دل صید زلف اوست به خون در نکوتر استوان صید کان اوست نگونسر نکوتر است
Касыда 40هرگز به باغ دهر گیائی وفا نکردهرگز ز شست چرخ خدنگی خطا نکرد
Касыда 47دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد
Касыда 48منتظری تا ز روزگار چه خیزدعقل بخندد کز انتظار چه خیزد
Касыда 54جام طرب کش که صبح کام برآمدخندهٔ صبح از دهان جام برآمد
Касыда 59دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند
Касыда 60به فلک تخته در ندوختهاندچشم خورشید بر ندوختهاند
Касыда 62می و مشک است که با صبح برآمیختهاندیا بهم زلف و لب یار درآمیختهاند
Касыда 77صورت نمیبندد مرا کان شوخ پیمان نشکندکام من اندر دل شکست امید در جان نشکند
Касыда 91شه اختران زان زر افشان نمایدکه اکسیر زرهای آبان نماید
Касыда 98صبحگاهی سر خوناب جگر بگشاییدژالهٔ صبحدم از نرگسِ تر بگشایید
Касыда 204الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمدهدل تنوری گشته و زو دیده طوفان آمده
Касыда 210گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی
Касыда 213دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبریخضر درآمد از درم صبحوش از منوری
Рубаи 14ای تیغ تو آب روشن و آتش نابآبی چو خماهن، آتشی چون سیماب