Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملکیک باره فتنهٔ دو هوائی فرو نشست
Кыта 43ایا نظام ممالک قوام روی زمینتو آفتابی و صدر تو آسمانوار است
Кыта 57آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است
Кыта 69کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست
Кыта 74سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست
Кыта 78خطی مجهول دیدم در مدینهبدانستم که آن خط آشنا نیست
Кыта 85دوستی داشتم به ری که به حسنرخ او خط نغز دلبر داشت
Кыта 107از افق ملکت ار ستاره فرو شدطلعت شمس ابد سوار بماناد
Кыта 114خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه میگذارد
Кыта 119خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Кыта 127آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد
Кыта 131فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد
Кыта 133سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد
Кыта 144خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند
Кыта 152ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
Кыта 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Кыта 172رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود
Кыта 199مهترا بلبل انسی پس از اینبجز از دست ادب دانه مخور
Кыта 210دل درد زده است از غم زنهار نگه دارشکو میوهٔ دل باری بر بار نگه دارش
Кыта 211هر کو در نقص دید در خودکاملتر اهل دین شمارش
Кыта 218به خدائی که کرد گردون راکلبهٔ قدرت الهی خویش
Кыта 220روز عمر آمد به پیشین ای دریغکار بر نامد به آئین ای دریغ
Кыта 232ز گفتهٔ تو بجوشید طبع خاقانیجواب داد به انصاف اگرچه دید ستم
Кыта 234بیش بیش است فضل خاقانیدولتش کم کم آمد از عالم
Кыта 238غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین واماندهام
Кыта 244از عزیزان سؤال دل کردمهیچ شافی جواب نشنیدم
Кыта 250دلی داشتم وقتی، اکنون ندارمچه پرسی ز من حال دل چون ندارم
Кыта 251غم عمری که شد چرا نخورمغم روزی ابلهانه خورم
Кыта 254فلک خاک در میر است و من هماز آن مدحش به آب زر نویسم
Кыта 258چون جاه پدید آرد دشمن که بد اندیشدپس جاه بتر دشمن زو نیکتر اندیشم