Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من
Кыта 287منم که همچو کمان دستمال ترکانمهمه ز غمزه خدنگ آخته به کینهٔ من
Кыта 290خواجه موشی است زیر بر به کمینگربه چشم و پلنگ خشم از کین
Кыта 306راز دارم مرا ز دست مدهبیخودان را به خودپرست مده
Кыта 313نیک مردی کجاست خاقانیکه در او درد مردمی یابی
Кыта 324پاکا ملکا قدّ فلک راجز بهر سجود خم نکردی
Кыта 329آفاق زیر خاتم خوارزم شاهی اَستمانا ز بخت یافت نگین پیمبری
Кыта 353آب شهوت مریز خاقانیدست ازین آب هم به آب بشوی
Арабское стихотворение 10یا صفوة الرحمن شافع خلقهانی اتیتک عبدرق عانیا
Газель 4رفتم به راه صفت دیدم به کوی صفاچشم و چراغ مرا جائی شگرف و چه جا
Газель 18رویم ز گریه بین چو گِلین کاهْ زیرِ آباز شرم روی توست رخِ ماه زیر آب
Газель 32حصن جان ساز در جهان خلوتدو جهان ملک و یک زمان خلوت
Газель 33بخت بدرنگ من امروز گم استیارب این رنگ سواد از چه خُم است
Газель 52تیرهزلفا بادهٔ روشن کجاستدیروَصلا رطلِ مردافکن کجاست؟
Газель 55سر سودای تو را سینهٔ ما محرم نیستسینهٔ ما چه که ارواح ملایک هم نیست
Газель 59دل شد از دست و نه جای سخن استنز توام جای تظلم زدن است
Газель 66مِی خور که جهان حریفجوی استآفاق ز سبزه تازهروی است
Газель 68ای دل به عشق بر تو که عشقت چه درخور استدر سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است
Газель 85آنها که محققان راهنددر مسند فقر پادشاهند
Газель 89دل کشید آخر عنان چون مرد میدانت نبودصبر پی گم کرد چون همدست دستانت نبود
Газель 90دولتِ عشقِ تو آمد عالمِ جان تازه کردعقل، کافر بود آن رُخ دید و ایمان تازه کرد
Газель 95عذر از که توان خواست که دلبر نپذیردافغان چه توان کرد که داور نپذیرد
Газель 98آن زمان کو زلف را سر میبرداز صبا پیوند عنبر میبرد
Газель 116با کفر زلفت ای جان ایمان چه کار داردآنجا که دردت آید درمان چه کار دارد
Газель 120دوست مرا رطلِ عشق، تا خط بغداد دادلاجرم از خطِ صبر کار برون اوفتاد
Газель 122لعلت اندر سخن شکر خایدرویت انگشت بر قمر خاید
Газель 123دل از آن راحت جان نشکیبدتشنه از آن آب روان نشکیبد
Газель 135دل نام تو بر نگین نویسدجان نقش تو بر جبین نویسد
Газель 147مکن، کز چشم من بر خاک، سیلِ آتشین خیزدنترسی زآنچنان سیلی کزو آتش چنین خیزد
Газель 152دل سکهٔ عشق مینگردانَدجان خطبهٔ عافیت نمیخواند