Хагани Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عیسی دورانم و این کور شد دجال منقدر عیسی کی نهد دجال ناموزون کور
Кыта 202ای خواجه حساب عمر برگیرزین خط دو رنگ شام و شبگیر
Кыта 207جان عطارد از تپش خاطر وحیدچونان بسوخت کز فلک آبی نماندش
Кыта 222صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف
Кыта 223باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف
Кыта 224این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک
Кыта 237خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبهوار در این سبز پردهام
Кыта 241بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جانکاجتهاد حیدری رای مُصیبش یافتم
Кыта 245جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم
Кыта 248فرزند بمرد و مقتدا همماتم ز پی کدام دارم
Кыта 253نه سیل است طوفان نوح است ویحکمن از نوح طوفان سخا میگریزم
Кыта 261بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنمگویند صبر کن، نه همانا من آن کنم
Кыта 266دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار میروم
Кыта 272ز کام نهنگان برون آمدیمز غرقاب دریای خون آمدیم
Кыта 289قسم تو ریاست از ریاستاسمی است شریف و معنیی دون
Кыта 295ای پور ز خاقانی اگر پند پذیریزین پس نشود عالم خاک آبخور تو
Кыта 302دبیر ما به صفت روبه است گوا دم اوبلی هر آینه روباه را دم است گواه
Кыта 307بر در خواجه از تظلم خلقبشنو آن نالهٔ پراکنده
Кыта 309هرچه امن و فراغت است و کفافیافت خاقانی از جهان هر سه
Кыта 310ای چرخ لاجوردی بس بوالعجب نمائیکآیینهٔ خسان را زنگارها زدائی
Кыта 314اهل دلی ز اهل روزگار نیابیانس طلب چون کنی که یار نیابی
Кыта 317گر به دل آزاد بودمی چه غمستیعقدهٔ سودا گشودمی چه غمستی
Кыта 347رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردیبه زیر پوست همی دان که بس گران جانی
Кыта 348گویند کز تبی ملک الشرق درگذشتای قهر زهردار الهی چنین کنی
Тарджибанд 5سر چو آه عاشقان برکرد صبحعطر آتش زای زآن برکرد صبح
Таркиббанд 6این جان ز دام گلخن تن درگذشتنی استوین دل به بام گلشن جان برگذشتنی است
Таркиббанд 8کارم از دست پایمرد گذشتآهم از چرخ لاجورد گذشت
Газель 12درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا
Газель 106ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد
Газель 110مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد