Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای ترک دلستان ز شبستان کیستیخوش دلبری، ندانم جانان کیستی
Газель 329یکی بخرام در بستان که تا سرو روان بینیدلت بگرفت در خانه برون آ تا جهان بینی
Газель 331این چه شور است آخر ای جان کز جهان انگیختیگرد فتنه است اینکه از میدان جان انگیختی
Газель 334تبها کشم از هجر تو شبهای جدائیتبها شودم بسته چو لبها بگشایی
Газель 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Газель 350کاشکی جز تو کسی داشتمییا به تو دسترسی داشتمی
Газель 356دل نداند تو را چنان که توئیجان نگنجد در آن میان که توئی
Газель 375با هیچ دوست دست به پیمان نمیدهیکار شکستگان را سامان نمیدهی
Газель 377خاک شدم در تو را آب رخم چرا بریداشتمت به خون دل خون دلم چرا خوری
Газель 379از بوالعجبی هردم رنگ دگر آمیزیعیسی نهای و روزی صد رنگ برآمیزی
Касыда 2کار من بالا نمیگیرد در این شیب بلادر مضیق حادثاتم بستهٔ بند عنا
Касыда 40هرگز به باغ دهر گیائی وفا نکردهرگز ز شست چرخ خدنگی خطا نکرد
Касыда 47دل به سودای تو سر اندازدسر ز عشقت کله براندازد
Касыда 48منتظری تا ز روزگار چه خیزدعقل بخندد کز انتظار چه خیزد
Касыда 59دردا که دل نماند و بر او نام درد ماندوز یار یادگار دلم یاد کرد ماند
Касыда 77صورت نمیبندد مرا کان شوخ پیمان نشکندکام من اندر دل شکست امید در جان نشکند
Касыда 136بیباغ رخت جهان مبینامبیداغ غمت روان مبینام
Касыда 210گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی
Касыда 219جان سگ دارم به سختی ورنه سگجان بودمیاز فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی
Рубаи 26کس از رخ چون ماه تو بر برنگرفتتا صد دامن ز چرخ گوهر نگرفت
Рубаи 36گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Рубаи 46بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوستگیتیش بگنجدی نگنجد در پوست
Рубаи 72تب داشتهام دو هفته ای ماه دو هفتتبخال دمید و تب نهایت پذرفت
Рубаи 77آن غصه که او تکیهگه سلطان استبهتر ز چهار بالش شاهان است
Рубаи 78رخسار تو را که ماه و گل بندهٔ اوستلشکرگه آن زلف سر افکندهٔ اوست
Рубаи 97خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Рубаи 114آنجا که قضا رهزن حال تو شودگر خانه حصار است وبال تو شود
Рубаи 132چون درد تو بر دلم شبیخون آورددندانت موافق دلم گشت به درد
Рубаи 166خاقانی اگر یار نماید رخساررخسار چو زر به ناخنان خسته مدار
Рубаи 187او رفت و دلم باز نیامد ز برشمن چشم به ره، گوش به در بر اثرش