Bənövşə zülfünü salmış gül üzrə ənbərin sayə,Könül heyranü zar oldu bu reyhani-səmənsayə.

Фиалки-кудри к розе льнут, их томный запах прян,Жасмином сердце смущено, его смутил рейхан.

Lətafətdən edər əksi ləbin lə’li-bədəxşanə,Zərafətdən urar tə’nə dişin lö’löi-lalayə.

А бадахшанский самоцвет - лишь отблеск твоих губ,От уст твоих смутился перл, объят стыдом тюльпан.

Pərişanhal olmuşdur könül zülfün səvadından,Bu divanə nədən düşmüş bu piça-piç sevdayə.

А сердце мукой смятено в кромешной тьме кудрей:В извивах кос его объял безумия дурман.

Əzəl nəqqaşı yazarkən cəmalın nəqşini, dammışQələmdən nöqteyi-ənbər bu gülbərgi-dilarayə.

Когда твой образ создавать писец предвечный стал,Он капли-родинки ронял, как точки зерн-семян.

Nə gül bitdi gülüstanda ki, bənzər uşbu rüxsarə,Nə bir sərv ola bostanda ki, həmta qəddi-balayə.

Где розы выросли, скажи, подобные тебе?Да есть ли кипарис в саду, стройнее, чем твой стан?

Xəti reyhandürür gör kim, göyərmiş kövsər üstünə,Və ya rüxündən ayətdir oxunmuş bədr ilə ayə.

Взгляни на мускусный пушок у родниковых уст:Он, словно вязь святых письмен, творцом всевышним дан.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Nə şirin şərhini eylər Nəsimi ləblərin, yarəbKi, məst olur həlavətdən bu tutiyi-şəkərxayə.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Как сладко Насими воспел рубины уст твоих:Вдали от сладких их речей он страстью обуян.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви