من شنیدم که صاحب دیذیداشت ناپاکزاده تلمیذی

سالها دیده در سرای سپنجپر هنر بر سرش مصیبت و رنج

تا خرد جمع کرد و دانا شدهم سخن گوی و هم توانا شد

گر چه بسیار مال و جاه بیافتقرب سلطان و عز شاه بیافت

چون وفا در سرشت و زاد نداشتحق استاد خود بیاد نداشت

راستان رنج خود تلف کردندزانکه در کار ناخلف کردند

پاک تن در وفا تمام آیدبدگهر نا پسند و خام آید

هر که در سیرت وفا شد گردز وفا راه در فتوت برد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви