Bu çərxi-fələk tərsinə dövran edir imdi,Fəhlə də özün daxili-insan edir imdi,

Olmaz bu ki, hər əmrə dəxalət edə fəhlə,Dövlətli olan yerdə cəsarət edə fəhlə,Asudə nəfəs çəkməyə halət edə fəhlə,Yainki hüquq üstə ədavət edə fəhlə,Bu çərxi-fələk tərsinə dövran edir imdi,Fəhlə də özün daxili-insan edir imdi,

Fəhlə, mənə bir söylə, nədən hörmətin olsun?Axır nə səbəb söz deməyə qüdrətin olsun?Əl çək, bala, dövlətlilərə xidmətin olsun,Az-çox sənə verdiklərinə minnətin olsun!...Bu çərxi-fələk tərsinə dövran edir imdi,Fəhlə də özün daxili-insan edir imdi,

Dövlətli, amandır, özünü salma bəlayə,Fəhlə sözü həqq olsa da, baxma o sədayə,Yol vermə nəfəs çəkməyə hərgiz füqərayə,Öz şənini puç eyləmə hər bisəru payə!..Bu çərxi-fələk tərsinə dövran edir imdi,Fəhlə də özün daxili-insan edir imdi,

Aldanma, fəqirin olamaz əqli, zəkası,Çün yoxdur onun sən kimi pakizə libası,Yox sərvəti, yox dövləti, yox şalı, əbası,Var köhnə çuxası, dəxi bir təkcə qəbası…Bu çərxi-fələk tərsinə dövran edir imdi,Fəhlə də özün daxili-insan edir imdi,

İstərsən əgər olmağa asudə cəhanda,Ta olmayasan qəmlərə aludə cəhanda -Fəhlə üzünə baxma bu bihudə cəhanda,Öz fikrini çək, ol dəxi fərsudə cəhanda,Bu çərxi-fələk tərsinə dövran edir imdi,Fəhlə də özün daxili-insan edir imdi,

Gör millətinin dərdini, axtarma dəvasın,Əl çəkmə yetimin başına, kəsmə sədasın,Zinhar qoyub dəhrdə bir xeyr füqərasın…Yad eyləmə, şad eyləmə millət füqərasın…Bu çərxi-fələk tərsinə dövran edir imdi,Fəhlə də özün daxili-insan edir imdi.

Колесо свое упрямо катит вспять судьба теперь!И рабочий изгоняет из себя раба теперь!Но нельзя позволить, чтобы рядовой рабочий сталв жарком споре с богачами смелым, твердым, как металл,чтобы вольно и открыто полной грудью задышали хозяина-владыку вдруг бояться перестал!Колесо свое упрямо катит вспять судьба теперь!И рабочий изгоняет из себя раба теперь!Эй, рабочий! Неужели ты почтенье заслужил?Неужели размышлять ты о своем пути решил?Брось, любезный, эти штучки! Не жалей горба и сил!И служи богатым с миром, как до сей поры служил.Колесо свое упрямо катит вспять судьба теперь!И рабочий изгоняет из себя раба теперь!Не сплошай, богатый! Слышишь, ни на шаг назад, ни-пи!Если даже прав рабочий, ты свою неправду гни!Пусть бедняк на толстосума ночи трудится и дни,как положено трудиться оборванцу искони.Колесо свое упрямо катит вспять судьба теперь!И рабочий изгоняет из себя раба теперь!Ум рабочему несвойствен, и талант ему не дан,ходит он босым по свету, жалок, голоден и рван.Ни абы, ни шали нету, череп пуст, и пуст карман,лишь чоху бедняк имеет да единственный кафтан.Колесо свое упрямо катит вспять судьба теперь!И рабочий изгоняет из себя раба теперьЕсли хочешь быть спокойным ты в своем родном краю;не тужить, а жить богато и привольно, как в раю,действуй запросто, согласно’ своему календарю,относись всегда к рабочим, как к скотине и зверью.Колесо свое упрямо катит вспять судьба теперь!И рабочий изгоняет из себя раба теперы!Если ты увидишь горе, устраняйся за версту,не спеши вдову утешить, приголубить сироту.Да еще смотри не вздумай, согревая бедноту,провести по кругу жизни вместо зла добра черту.Колесо свое упрямо катит вспять судьба теперьИ рабочий изгоняет из себя раба теперь!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О судьбе