Birinci pərdə
Страница 1 из 4
Birinci şəkil
Pərdə qabağı. Sol tərəfdə telefon budkası, sağda ağac və skamya. Bunlar sona qədər bu cür qalır.
Yasəmən
Salam, hörmətli tamaşaçılar! Mən yazıçıyam. Adım Yasəməndir. Əlbəttə, siz məni tanımırsınız. Çünki yazdığım əsərlərin heç biri hələ səhnə üzü görməyib. Pyeslərim sönük, yaratdığım obrazlar isə cansız, nəfəssiz kölgə kimi çıxır. Faciə yazıram, hiss eləyirəm ki, tamaşaçılar iştirak edənlərin halına ağlamaqdansa, mənim halıma ağlayacaqlar. Komediya isə heç əlimdən gəlmir. Bir neçəsini yazmışam, yoldaşlara oxuyanda gördüm onlar yazdıqlarıma gülməkdənsə, qəhqəhə çəkib mənə gülürlər. İndi belə qərara gəlmişəm ki, aranızda gəzib dolaşım, işləməyi, həyəcan keçirməyi, gülməyi sizdən öyrənim. Ancaq hələlik mane olmaq istəmirəm. Deyəsən, tamaşa başlanır. Siz baxın, mən də gedim bir dəstə gül alım. Necə? Gül nəyimə lazımdır? Nazlının anadan olan günüdür. Onu təbrik eləməliyəm. (Gedir)
Kamal gəlib səhnənin sol tərəfində qoyulmuş telefon budkasına girir, nömrəni yığmağa başlayır. Bu zaman pərdə açılır. Əliqulunun evi görünür. Yaxşı bəzənmiş böyük bir otaq. Pəncərənin yanında, tumbanın üstünə qoyulmuş telefon zəng çalır.
Qumral tələsik çıxıb dəstəyi götürür.
Kamal
Alo, Qumral, mənəm, Kamalam, eşidirsən?
Qumral
Kamal, sənsən? Xoş gəlmisən, haradan zəng edirsən?
Kamal
Aşağıdan, avtomatdan. Səni görmək istəyirəm.
Qumral
Nə vaxt?
Kamal
Elə bu saat. Sizə gəlirəm.
Qumral
Sonra görüşərik. Evə gəlmək olmaz.
Kamal
Yox, yox, ananla vacib sözüm var, gəlirəm.
Qumral
Anamla?
Kamal
Hə, hə, sənin barəndə danışacağam.
Qumral
Mənim barəmdə anamla nə danışacaqsan?
Kamal
Telefonla deməli deyil, bu saat gəlirəm. (Telefonun dəstəyini asıb, səhnədən çıxır)
Qumral
Yox, yox! Alo, alo!.. (Dəstəyi asır, sevinc və həyəcan içərisində gəzinir)
Gövhər içəri girir, məlum olur ki, paltar yuyubdur.
Gövhər
Zəng vuran kim idi?
Qumral
Kamal idi.
Gövhər
Bəs deyirdin rayondadır?
Qumral
Bu gün gəlib. (Anasını qucaqlayır, yavaşcadan qulağına) Səni görmək istəyir, xahişi var.
Gövhər
Nə xahişi?
Qumral
Mənim barəmdə sənə nəsə demək istəyir.
Gövhər
Onun mənimlə nə söhbəti? Heç üzünü də görməmişəm...
Qumral
Ana can, özün bilirsən ki, mənim dünyada ən çox istədiyim adam sənsən. Öz ürək sözümü sənə deməyim, bəs kimə deyim? Yəqin sizdən razılıq almaq istəyir.
Gövhər (onun üzünə diqqətlə baxır)
Düzünü de, sevirsən?
Qumral (gülümsünərək)
Dəli kimi.
Gövhər
Doğrudan da, dəli kimisən. Oğlanın özünə də elə de, sonra çıxıb otursun başımızda... Qız oğlanı qudurtmaz. Min istəyirsənsə gizlət, bir də istədiyini boynuna alma!
Qumral
Heç elə şey olar?
Gövhər
Olar! Adam ürəyini səxavətlə xərcləsə, vaxtından qabaq yanıb kül olar. Bax, mənim kimi. Atan Əliquludan çəkdiyimi çəkmişəm. Mən yarımadım, heç olmasa, sən yarı. Mənim ömrüm-günüm belə keçdi, heç olmasa, sən ağıllı ol.
Qumral
Kamal elə oğlan deyil, ana.
Gövhər
Tərifləmə, hərçənd üzünü görməmişəm, amma bilirəm ki, hamısı bir cürədir. Kişiyə özünü canavar göstər ki, qabağında quzu kimi olsun.
Qapının zəngi çalınır.
Qumral
Gəldi...
Gövhər
Nə tez?
Qumral
Aşağıdan, avtomatdan danışırdı.
Gövhər
Ev yığışdırılmayıb. Tələsik əl gəzdirək.
Ana, qız ev yığışdırırlar.
Qumral
Ana can, sən qapını aç, mən gedim üst-başımı qaydaya salım. (Qumral çıxır)
Gövhər qapını açır. Kamal içəri girir.
Kamal (evi diqqətlə gözdən keçirtdikdən sonra)
Mənə Qumral lazımdır.
Gövhər
Əyləşin, bu saat çağırım.
Kamal
Atası evdə yoxdur ki?
Gövhər
Yoxdur.
Kamal (dərindən nəfəs alır)
Şükür olsun. Onda xahiş eləyirəm, elə çağırın ki, anası bilməsin.
Gövhər (təəccüblə)
Anası biləndə nə olar ki?
Kamal
Utanıram.
Gövhər
Nə üçün utanırsan, ay bala?
Kamal
Elə belə. Heç bir günahım yoxdur, yenə utanıram.
Gövhər
Təəccüblüdür. İndiki cavanlar günahları olanda da utanmırlar.
Kamal
Bacı, bu evdə çoxdan işləyirsən?
Gövhər
Nə?
Kamal
Deyirəm, bu evdə çoxdan işləyirsən?
Gövhər
Bəli. Qumralı öz qucağımda böyütmüşəm.
Kamal
Hə, onda əsil söz səndə olar, bacı! Anası necə adamdır?
Gövhər (Kamalın səhv saldığını hiss edib, gülməyini güclə saxlayır)
Adamdır da... Bütün analar kimi o da öz balasını çox istəyir.
Kamal
Qumral kimi qızı istəməmək olar? Bəs atası necə? Deyirlər yaman canavardır. Heç yaxın düşmək mümkün deyil. Düzdür?
Gövhər
Sən niyə bu evin sirlərini birdən-birə öyrənmək istəyirsən?
Kamal
Qumralı çox sevirəm. Qorxuram ata-anası razı olmaya.
Gövhər
Sən yaxşı olandan sonra niyə razı olmurlar ki?
Kamal
Eh, ay bacı, yaxşı-pisə baxan var? Cırt-cırt çəkmə geyib, saçını uzadıb, avara-avara küçələri ölçən oğlan şəhərdə nə qədər istəsən. Bizim kimi rayon adamını sayan yoxdur ki.
Gövhər
Sən yəni Qumralın ata-anasını o qədər qanacaqsız hesab eləyirsən?
Kamal
Anası barədə bir söz deyə bilmərəm, çünki yaxşı tanımıram, amma atası... (O yan-bu yana baxır, yavaşca) Deyirlər, heç ailəsinə də yaxşı baxmır, arvadını dilənçi kökündə saxlayır. Hər şeyin hesabını da, bacı, elə bundan götür. Ailəsini sevməyən adamın sinəsindən ürək əvəzinə daş asılıb. Düz dedim, demədim?
Gövhər
Əcəb dedin, ay oğul. Otursana!..
Kamal
Yox, oturmuram. Bura bax, sən yaxşı arvada oxşayırsan. Qumralla mənim toyumdan sonra köç bizə. Bu evdə nə var ey... Yaxşımı? Söz verirsən?
Gövhər
Baxarıq. Kaş ki, toyunuz olsun.
Kamal
Di, get, get, Qumralı bura çağır, amma elə elə ki, anası bilməsin.
Gövhər
Çalışaram. (Çıxır)
Kamal (öz-özünə)
Qulluqçu ovcumda!.. Qaldı o biriləri... Görək nə olur.
Qumral içəri girir.
Qumral
Kamal, xoş gəlmisən?
Kamal (heyran nəzərlərlə onu süzür)
Qumral, nə qəşəngləşmisən!
Qumral
Yaxşı daha, utandırma məni. Nə vaxt gəlmisən?
Kamal
Elə bu saat. Vağzaldan birbaş bura gəldim.
Qumral
Bəs, niyə yazmamışdın ki, gələcəksən?
Kamal
Birdən-birə qərara gəldim. Diplomu ki, aldım əlimə, gördüm daha sənsiz bir gün, bir saat, bir dəqiqə yaşaya bilmirəm. Gəlmişəm məsələni qəti həll eləməyə.
Qumral
Bu cür tələsik mən razı deyiləm!
Kamal
Razı deyilsən? Dayan, dayan, düzünü de, yoxsa, daha məni sevmirsən?
Qumral
Sevirəm.
Kamal
Sevirsənsə, qurtardı. Elə bu gün ata-ananın razılığını alarıq, toyu başlarıq.
Qumral
Birdən razılıq vermədilər?
Kamal
Onda səni götürüb qaçaram.
Qumral
Götürüb qaçarsan? Necə?
Kamal
Keçmişlərdə olan kimi. Səni bürüyərəm yapıncıya, vuraram qoltuğuma, qalxaram atın belinə, ağzını da dəsmal ilə bağlayaram.
Qumral
Ağzımı niyə bağlayırsan?
Kamal
Çığırmayasan.
Qumral
Niyə çığırıram ki? (Fikirləşib sözünə davam edir) Yox, çığırsam, yaxşıdır. Qoy səsimə evdəkilər, qonşular oyansınlar, bizi təqib eləsinlər. Atışma başlansın.
Kamal
Atlar köpük içində qaçsın, güllələr qulağımızın dibində fit çalıb keçsin. (Gülüşürlər)
Qumral
Hayıf ki, bunların heç birisi mümkün olan şey deyil.
Kamal
Nə üçün?
Qumral
Çünki bizim şəhərdə çıraq ilə də axtarsan at tapa bilməzsən. Bizim evdə isə, nəinki tüfəng, heç dalımızca atmağa daş da yoxdur.
Kamal
Zarafat elədim, qaçırmaq niyə! Yaxşısı budur, el qaydası ilə toy eləyək.
Qumral
Axı, sən el qaydasından çıxırsan. Özün elçiliyə gəlmisən, elə iş olar?! Atam nə deyər?
Kamal
Qorxma, mən özüm onunla danışıb, yola gətirərəm.
Qumral
Yox, yox, gözünə görünmə, işləri daha da korlayarsan.
Kamal
Niyə qorxursan ey?.. Uzaq başı heç ondan soruşmarıq. Birbaş gedərik ZAQS-a...
Qumral
Bir o qalıb. Atam-anam icazə verməmiş, sən mənim nəinki özümü, heç baş yaylığımı da apara bilməzsən.
Kamal
Qumral! Bu cür də sevgi olar?
Paltarını dəyişmiş Gövhər içəri girir. Kamal ona heç əhəmiyyət vermir.
Kamal
Neçə ildir ki... (Qumralın ona işarə etdiyini görüb təəccüblə) Nə olub ey?..
Qumral
Yavaş, anamı görmürsən?
Kamal (təəccüb və heyrət içində)
Bu sənin anandır? (Qapıya tərəf qaçır)
Qumral
Kamal, sənə nə oldu?
Kamal (həyəcanla)
Hanı mənim şapkam! (Qapıdan çıxmaq istədikdə, Gövhər onun qabağını saxlayır)
Gövhər
Hara qaçırsan, ay oğul?!
Kamal
Mən batdım, mən məhv oldum...
Qumral
Axı, nə olub?
Kamal (yavaşdan onun qulağına)
Nə olacaq? Ananı qulluqçu bilib, artıq-əskik danışmışam.
Gövhər
Paltar yuyurdum, üst-başım bir gündə idi ki... (Kamalı güclə oturdur) Otur görək...
Kamal
Xəcalətimdən başımı qaldırıb, üzünüzə baxa bilmirəm.
Gövhər
Eybi yoxdur. Amma bir sözün xoşuma gəldi. Nə təhər dedin? Ailəsini sevməyən adamın sinəsindən ürək əvəzinə daş asılıb!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabit-rehman-eliqulu-evlenir-birinci-perde
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Dördüncü şəkilYasəmən pərdə qabağına çıxır.*
Şirin bülbül1**Elə bir zamandan danışıram ki, böyüklərin xatirəsində çox yaxşı qalıb, kiçiklərin isə heç ağlına gəlməz.
Nəfəs puluƏsgər ağa konyak butulkasını boşaltdıqdan sonra qolunun bütün qüvvəti ilə bağın aşağısına doğru fırlatdı və ayağa durub donuq gözləri ilə o yan-bu yana baxmağa başladı.Uzaqdan qulağına incə bir zarıltı gəldi.
Çiy ətTədarük anbarının müdiri Məmməd Qəribov səhər tezdən yerindən qalxıb tələsik geyinməyə başladı.Arvadı təəccüb qaldı:
Стихи других поэтов
Bu şəhin zatini haq məzhəri-tofiq etdi,Namini çünki Qədir isminə tətbiq etdi.
Yeriməz salik olan rahi-rizadən qeyriYeriməz salik olan rahi-rizadən qeyri,İstəməz arif olan cövrü cəfadən qeyri.
Qəzəl: Qəza surətgərin gəl gör nə xoş çəkmiş bu tuğranıQəza surətgərin gəl gör nə xoş çəkmiş bu tuğranı,Yazub dibaceyi-hüsnündə: haza Yusifi-sani
Gəraylı: Xəbər olsun yar-dostaXəbər olsun yar-dosta,Bu fanidən köçdü Qubad.