Страница 1 из 4

İkinci şəkil

Yasəmən əlində bir dəstə çiçək pərdə qabağına çıxır.

Yasəmən

Çiçəklər hazır. Bu saat Nazlıgilə gedirəm. Həm anadan olan günü münasibətilə ona gözaydınlığı verəcəyəm, həm də öyrənəcəyəm, görüm, ərindən nə üçün ayrılıb? Ailə qurmaq çətindir, dağıtmaq asan. Mənim indi yazmaq istədiyim əsər ailə və məişət mövzusundadır. Bəlkə burada, Nazlıgildə özümə maraqlı material tapdım. Gördüklərimi sizə də göstərəcəyəm. Gəlin, bir yerdə düşünək, bir yerdə həyəcanlanaq və bir yerdə gülək. Yaxşımı? Gəlin!

Pərdə açılır. Humayın təzə evlərdən birindəki otağı. Ev zövqlə bəzənmişdir. Yasəmən pərdə qabağından bu otağa daxil olur. Səhnədə heç kəs yoxdur.

Yasəmən

Ay bu evin yiyəsi!

Nazlı üst-başı unlu səhnəyə gəlir.

Nazlı

Kimdir ev yiyəsini çağıran? Yasəmən?

Yasəmən

Əllərini yuxarı qaldır! Tərpənmə! Yoxsa üst-başımı un eləyərsən. (Onu öpür) Bax, buna deyərlər birtərəfli məhəbbət.

Nazlı

Bu saat əlimi yuyub qayıdaram. (Gedir)

Humay gəlir.

Humay

Yasəmən, xoş gəlmisən!

Yasəmən

Humay, gözün aydın, bu gün bacın bir yaş da böyüdü.

Humay

Nə olsun, ağlı böyümür ki... (Yavaşdan) Ha deyirəm barış, qayıt ev-eşiyinə... sözə baxmır.

Yasəmən

Bəs o, Rövşən necə?

Humay

Özünü öldürür, gözünün yaşını sel kimi axıdır. Amma mənim bacım tərsin biri tərsdir. (Nazlı gəlir. Humay tez sözünü dəyişir) Ərin necədir, a Yasəmən?

Yasəmən

Bilmirəm.

Nazlı

Necə bilmirəm?

Humay

Yoxsa, sən də ayrılmısan?

Yasəmən

Yox, niyə ayrılıram? Məsələ ondadır ki, ilin altı ayını mən ezamiyyətdə oluram, altı ayını o. Bir yerdə olmaq bizim üçün toy-bayramdır.

Humay

Həmişə toy-bayram içində olasınız. Ərinin qədrini bil, Yasəmən! Dul olub, hər gün plov yeməkdənsə, pendir-çörək ye, ərinlə bir yerdə ye!..

Nazlı

Humay, söz atma!..

Humay

Yaxşı, yaxşı, mən bir söz demədim ki... (Gedir)

Yasəmən

Nazlı, Humay neyləyir, harada işləyir?

Nazlı

Yenə köhnə yerindədir, bağça müdiridir.

Yasəmən

Ərə getməyib?

Nazlı

Yox, ay Yasəmən, yazığın baxtı açılmır ki, açılmır. Ögey bacım olduğuna baxma, onu çox istəyirəm.

Yasəmən

Bəs özün necəsən?

Nazlı

Gördüyün kimi.

Yasəmən

Gördüyüm odur ki, maşallah günü-gündən çiçək kimi açılırsan.

Nazlı

Əlbəttə, hirsləndirən yox, əsəblərimlə oynayan yox.

Yasəmən

Barışmaq istəmirsən?

Nazlı

Lap gözüm oynayır.

Yasəmən

Bu gün gəlməyəcək?

Nazlı

Hünəri var, ayağını bassın. Dolu bir evi onun üçün qoyub gəlmişəm, bəsidir...

Yasəmən

Düzünü de, heç yadına da düşmür?

Nazlı

Nə məni sorğu-suala tutmusan? Yoxsa, təzə əsərin üçün mövzu axtarırsan?

Yasəmən

Yox, səndən mənə mövzu olmaz, götürüm yazım ki, bir-birilərini çılğın məhəbbətlə sevirdilər, evləndilər, sonra kiçik bir şeyi bəhanə edib ayrıldılar... Mən belə əsər yazsam, tamaşaçılar deyər ki, uydurmadır. Həyatda bu cür olmur.

Nazlı

O cür biabırçılığa sən “kiçik bir şey” deyirsən?

Yasəmən

Şişirtmə! Nə biabırçılıq? Qısqanır, deməli, sevir...

Nazlı

Elə bu cür yazırsınız ki, yazdıqlarınıza da heç kəs inanmır da... Qısqanclığın sevgi ilə heç bir əlaqəsi yoxdur! Qısqanclıq xüsusi mülkiyyətin qalığıdır. Qısqanclıq fikrin, düşüncənin yoxsulluğudur, şüurun korluğudur. Qısqanclıq...

Yasəmən (onun sözünü kəsir)

De, de, təsbeh kimi düz bir-birinin dalına! Fəlsəfə danışmağın nə mənası? Gözəl arvadı əri qısqanar da.

Nazlı

Bir balaca qısqanmaq olar, sözüm yoxdur, məzə üçün. Yoxsa Rövşən kimi dəlilik eləmək?! Mənə bir məktub gəlmişdi, nə bilim hansı axmaq yazmışdı? Belə gözəlsən, belə qəşəngsən... İmza da qoymuşdu: “Ə”. Özündən çıxmadı? İdarədə Əhməd adlı bir oğlan var idi, düşdü onun üstünə. Xəcalətdən ayrı bir yerdə işə girdim. Orada da müdirin adı Əbdül imiş, dedi: yəqin qabaqcadan sözləşmişdiniz... Qərəz, məni addım-addım təqib eləyirdi: su içirdim, su satanla savaşırdı ki, niyə mənim arvadımın üzünə baxdın? Paltar tikdirirdim, dərzini hədələyirdi. Hətta, cansız şeylərə, şkafa, divara, otağa da məni qısqanırdı. Uf, nə canım qurtardı!

Yasəmən (pəncərədən küçəyə baxır)

Səhv eləyirsən, heç canın qurtarmayıb. Gəl, bax, gör küçədə dayanıb, gözlərini necə pəncərəyə zilləyib!

Nazlı

Hanı? (Pəncərədən baxır) Dəlidir də.

Yasəmən

Bu tərəfə keçdi, yəqin sənin yanına gəlir.

Nazlı

Nahaq zəhmət çəkməsin, bizimki qurtarıb... (Ora-bura gəzinir) Qonaqlar indi gələcək, mən heç paltarımı da dəyişməmişəm.

Yasəmən

Hələ bundan da yaxşı paltar geymək istəyirsən? Yazıq Rövşənin ağlı başından çıxar ki... (Qapı döyülür) Nə tez gəldi?

Nazlı

Yasəmən, xahiş eləyirəm, denən evdə yoxdur, qapıdanca yola sal, getsin.

Yasəmən

Romanlarda belə yazırlar: kişi yalvarır, qadın isə hələlik naz eləyir, öz dediyindən dönmək istəmir... (Qapı yenə döyülür) Gəldim!.. (Nazlı cəld o biri otağa gedir, Yasəmən qapını açır) Bağışlayın, Nazlı dedi ki, evdə yoxdur.

Səadət içəri girir.

Səadət

Tutaq ki, özü evdə yoxdur, evi ki, yerindədir.

Yasəmən

Səadət!

Səadət

Yasəmən! Bütün yazıçılara, şairlərə eşq olsun, içində də sənə!

Yasəmən

Bütün müəllimlərə eşq olsun, içində də sənə!

Səadət

Nazlıya nə olub ki, belə gündə “evdə yoxam” – deyir?

Yasəmən

Çaşıb ona “eşq olsun” deməyəsən ha!..

Səadət

Niyə?

Yasəmən

Çünki, Nazlı bu saat eşqdən qaçıb gizlənir.

Səadət

Eşqdən gizlənən qadın mən birinci dəfədir eşidirəm. Getmişdim onlara, dedilər, burada qalır. Bütün şəhəri ayaqdan salmışam. (Oturmaq istəyir)

Yasəmən

Oturma, dayan, icazə alım, sonra. (Qapını açıb, o biri otağa tərəf) Qadındır, deyim evdəsən?

Nazlı gəlir. Səadəti görüb sevincək çığırır.

Nazlı

Səadət! Bu cür qadınların yeri gözümün üstündədir.

Yasəmən

Çətin onu göz üstündə saxlamaq olar. Görmürsən nə boyda olub?

Nazlı

Doğrudan, ay Səadət, maşallah, nə yaman kökəlmisən?

Yasəmən

Bir ildir görükmürsən, haradasan, ay qız?

Səadət

Soruşmayın, elə çətin işdəyəm ki...

Nazlı

Müəllimlik nə çətin işdir?..

Səadət

Müəllim deyiləm ki. Neçə vaxtdır məni maarif şöbəsinin müdiri təyin ediblər.

Yasəmən

Ura!.. Bütün müdirlərə eşq olsun, içində də sənə! Konfransa gəlmisən?

Səadət

Yox, internat-məktəblərə paltar sifariş eləmişik, tərs alıblar. Onunçün gəlmişəm. Bir də ki, bizim rayona müəllimlər təyin eləyiblər. Onlarla tanış olmalıyam.

Yasəmən

Bura bax, Səadət, kabinetin bəzəklidirmi?!

Nazlı

Sözünə baxırlar?

Yasəmən

Katibən var, yoxsa, katibin?

Nazlı

Neçə telefonun var?

Səadət

Düşdüm sual yağışına ki... Bilirsiniz nə var?! Mən müdir olduğum üçün cavab verməyə adət eləməmişəm. Həmişə özüm soruşuram. Qulaq asın, birinci sual: Yasəmən, de görüm, ərin necədir?

Yasəmən

Bilmirəm. Evlənəndən bu günə qədər ezamiyyətdədir. Onun necə olduğunu məndən yox, rayispolkomlardan soruşun!..

Səadət

Aydındır. İkinci sual: Nazlı, de görüm, Rövşən hanı?

Yasəmən

Güclü sualdır.

Nazlı

Rövşənin yerini məndən niyə soruşursan?

Səadət

Bəs kimdən soruşum?

Nazlı

Adı “Ə” hərfilə başlanan kimə rast gəldin, kölgəsinə bax, Rövşəni görcəksən.

Səadət

Heç nə başa düşə bilmirəm.

Yasəmən

Mən bu saat səni başa salım.

Qapı döyülür.

Nazlı

Sus, dayan, yəqin odur.

Səadət

O kimdir?

Nazlı

Rövşən. Yasəmən, yadından çıxartma ki, mən evdə yoxam!

Yasəmən

Güclə içəri girmək istəsə, mən neyləyim?

Nazlı

Qoyma.

Səadət

Bu sözlər Rövşən haqqındadır? Məəttəl qalmışam.

Nazlı

Sonra səni başa salarıq. (Cəld səhnədən çıxır)

Qapı yenə döyülür.

Yasəmən

Kimdir, qapını döyən? Səbrin olsun, gəlirəm. (Qapını açır, bərkdən) Nazlı evdə yoxdur, olmayacaq.

Azad içəri girir.

Azad

Qonağı əcəb təntənə ilə qarşılayırsınız.

Yasəmən

Azad! Nazlı, Azaddır, gəl.

Nazlı (qayıdır)

Azaddır? Xoş gəlib, səfa gətirib.

Yasəmən

Ancaq xarici görkəmin yaman dəyişib, baxmaq olmur, adamın gözü qamaşır.

Nazlı

Kostyuma bax, şlyapaya!..

Yasəmən

Bığlara bax!.. Yəqin, Azad, sən böyük vəzifədəsən?

Azad

İcazə verin, özümü təqdim eləyim. Yeddi nömrəli sovxozun direktoru Azad. Yasəmən və Nazlı xanımlar! İcazə verin əlinizi sıxım. (Onlarla görüşür)

Yasəmən

Bəs Səadətlə niyə görüşmürsən?

Azad

Səadət hansıdır? Bu göyçək qız?

Nazlı

Azad, zarafat yeri deyil.

Yasəmən

Get, görüş, inciyər. Maarif müdiridir. Sən müdir, o müdir, sizinki yaxşı tutar.

Azad

Hərçənd ki, tanımıram... Xanım, icazə verin sizinlə də görüşüm.

Səadət

Mənim adım Xanım deyil, Səadətdir.

Azad

Ay sağ ol, gözəl adınız var!

Səadət

Olanı budur.

Azad

İcazə verin, əlinizi sıxım və ömrümün axırına kimi öz ovcumda həbs eləyib saxlayım.

Nazlı

Bu olmadı. Onda gərək ikiniz də ömrünüzün axırına kimi bülleten alasınız.

Yasəmən

Ya da gərək ikiniz də təqaüdə çıxasınız.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Hər ürəkdə sevgi var

Səlimin gözü saata sataşan kimi dik yerindən qalxdı, açıq pəncərədən əyilib küçəyə baxdı. Bənövşəni görməyib həyəcanla otaqda gəzinməyə başladı. Saat on ikidə gedib, indi saat üçdür. Hardadır, niyə gəlmədi? Gedəndə dedi ki, yarım saata gəlirəm. Bəs nə oldu. Üç saatdan artıqdır, bəlkə bir bədbəxtlik üz verib, bəlkə maşın altında qalıb? Onun gözləri qarşısında elə dəhşətli mənzərə canlandı ki, düşüncəsini qırdı, tələsik geyinməyə başladı. O qədər tələsirdi ki, nə geyindiyini, necə geyindiyini bilmirdi. Qapıdan çıxanda gördüm ki, başı açıqdır. Qayıdıb şapkasını götürdü. Paltosunu pillələrdən düşə-düşə geydi. Küçəyə çıxanda birdən dayandı. Hansı tərəfə getsin, sağamı, solamı burulsun. Ümumiyyətlə hara gedəcəyini, Bənövşəni harda axtaracağını bilmirdi. Əvvəlcə tindəki mağazaya getdi. Mağaza adamla dolu idi. Səlim ha göz gəzdirdisə, Bənövşəni o adamların arasında görmədi. Mağazadan çıxıb yaxındakı çörək dükanına girdi. Hərçənd Bənövşə çörək almağa getməmişdi, şəkər alıb yarım saata qayıdacaqdı, ancaq bəlkə təzə çörək almaq istəyir, – deyə yaxındakı çörək dükanına girdi. Çörək dükanında adam az idi və Bənövşə də burada yox idi. Odur ki, Səlim yubanmayıb küçəyə çıxdı. Dayanıb, düşünməyə başladı. Elə bu vaxt ətrafına çoxlu adam toplanmış bir təcili yardım maşını onun nəzərini cəlb elədi. Səlimin ürəyi titrədi, qıçları əsdi, əvvəlcə ha çalışdısa, yerindən tərpənə bilmədi. Sonra bir təhər özünü ələ alıb, sürətlə dəstəyə yaxınlaşdı. Elə bu vaxt təcili yardım maşını yola düşüb getdi. Səlim titrək səslə ətrafdakı adamlardan soruşdu:– Nə olmuşdu, kim idi?

19699 мин
Cavanlaşmaq dərmanı

Ağaəmi kişi səhər gözlərini açan kimi arvadını çağırdı:– Zərintac, Zərintac!

196412 мин
Tükəzban xalanın məktəbi

Tərbiyə hekayələri silsiləsindən*Günlərin bir günündə Tükəzban xala xəstələndi və Yaşar qaldı ortada. Zakir ilə Mina başlarını itirdilər. Uşağı neyləsinlər, harda qoysunlar? Axırda qərara gəldilər ki, elə günü bu gün uşağı bağçaya aparsınlar, canları qurtarsın. Bu vaxta kimi yanlarında bağça adı çəkmək olmurdu. Nədənsə onlara elə gəlirdi ki, bağça uşağı xarab eləyir, tərbiyəsini pozur, orda onun geyiminə, yeməyinə baxan olmayacaq və ilax... Bu yeni fikirlər onları hər zaman narahat eləyirdi. İndi artıq əlac yox idi. Qocalığına baxmayaraq sap-sağlam olan Tükəzban xala birdən-birə qrip olmuşdu, bu xəstəliyin Yaşara sirayət eləməsi qorxulu idi, ona görə də uşağı tələsik bağçaya düzəltmək daha əlverişli idi. Heç olmasa bir neçə günlüyə. Bir neçə günə uşağın tərbiyəsi pozulmayacaqdı ki?..

197010 мин
Nişanlı qız

5 pərdə, 6 şəkildə*İştirak edənlər

19531 мин

Стихи других поэтов