İkinci pərdə
Страница 3 из 4 · 50%
Səadət
Yasəmən, bağla dəftəri!..
Yasəmən
Bağladım. Onsuz da, elə tez-tez danışırlar ki, heç nə yaza bilmirəm.
Nazlı
Qoyun yazsın, qoyun hamı bilsin ki, otellolar dövrü çoxdan keçib, qan qaraltmağın mənası yoxdur.
Rövşən
Mən gedirəm. Ancaq onu da bil ki... O naməlum adam... Sənə əl uzadan o xain, o “Ə” kimdirsə, qoy o “Ə” olsun, mən də “R”. Gəl, əmioğlu! (Gedir)
Kamal
Bağışlayın, bu vəziyyətdə onu tək qoya bilmərəm. (Gedir)
Nazlı
Onun gülünü özünə qaytar. Humay, tez ol, nə qədər ki, uzaqlaşmayıblar, apar ver özünə.
Humay
O boyda gül dəstəsinə mənim gücüm çatmaz.
Nazlı
İndi ki, belə oldu. Mən də ayrı cür eləyərəm. (Güldanı götürür, sulu-zadlı pəncərədən küçəyə boşaldır). Onun özü də mənə lazım deyil, gülü də!
Humay
Ay qız, neyləyirsən, küçədən keçənlər nə deyər! Baho, kiminsə başına düşdü. Heç olmasa, qonaqlardan utan!
Nazlı
Qonaqlar məni bağışlasınlar! Humay, evdə nə varsa, gətir süfrəyə. Yeyək, deyək, gülək, çalaq, oynayaq... Azad, Səadət, oynayın, toyunuzu görməmişik, heç olmasa indi oynamağınızı görək. Yasəmən, keç pianonun arxasına.
Yasəmən
Mən niyə çalıram? Orkestr buradadır ki... (Dirijora müraciətlə) Maestro, rica edirəm!
Orkestr çalır. Səadət, Azad oynayır. Sonra Nazlı və Humay da oynamağa başlayırlar.
Xəlil kişi su içində, əlində gül dəstəsi gəlir.
Xəlil (öz-özünə)
Deyəsən, toydur. (Ətrafdakılara) Olsun, olsun, toyunuz mübarək olsun! (Musiqi kəsilir, hamı təəccüblə baxır) Küçədən keçəndə başıma həm su atdılar, həm də gül... Gəlin hanı, qoy bu gülü gəlinə təqdim eləyim. İçinizdə hamıdan çox gəlinə bu qız oxşayır. (Nazlıya yaxınlaşır, gülü ona uzadır)
Nazlı (təəccüblə)
Əmi, siz kimsiniz?
Xəlil
Mən Xəliləm.
Humay (Nazlıya)
Az, gülü götür, kişinin əli havada qaldı.
Nazlı (gülü alır)
Çox sağ olun.
Səadət
Nazlı, sənin indicə atdığın gülə oxşayır.
Yasəmən
Rövşənin gülünü həyat təkrar özünə qaytardı.
Azad
Kişiyə yer göstərin, qalıb evin ortasında.
Humay
Əyləşin, pencəyinizi çıxardın, yaşdır.
Xəlil
Çıxardaram da, hələ bir az da o yana gedərəm. O gülü tez suya qoyun, solar. Gülün kökü gərək həmişə suda olsun. Görmürsünüz, mənim də başımdan aşağı su töküblər ki, solmayım? (Evə diqqətlə baxır) Deyəsən, səhvən ayrı evə düşmüşəm, doğrudan toydur?
Humay
Xeyr, Nazlının anadan olan günüdür, balaca şadyanalıq eləyirik.
Xəlil
Əcəb eləyirsiniz... Təbriklər və gözəl-gözəl cümlələr! (Nazlı ilə görüşür) Bağışlayın ki, mane oldum. Bir deyin görüm, Rövşən adlı bir oğlan və onun həyat yoldaşı bu evdə hansı mərtəbədə, hansı mənzildə yaşayır?
Azad
Elə buradır, əmi, düz gəlmisiniz.
Xəlil
Buradır? Əşi, qoy oturmuşuq.
Yasəmən
Bu da ki, Rövşənin həyat yoldaşı.
Nazlı
Yasəmən!
Xəlil
Bir də salaməleyküm! (Nazlı ilə bir də görüşür) Lap yerinə düşüb ha! Getdim o evə... Qonşular dedilər ki, burada yaşayırsınız. Qumralın xətrinə gəlmişəm. Qoy bu saat ona xəbər verim, sakit olsun.
Humay
Qumral kimdir?
Xəlil
Bizim bacıqızı. Darıxma, bu saat hamısını danışacağam. Telefon sazdır?
Humay
Sazdır, buyur zəng elə. (Nazlıya) Mən gedim bu kişiyə pay gətirim. (Gedir)
Xəlil telefonun dəstəyini götürüb nömrəni yığır.
Xəlil
Qumral, sənsən? Danışan Xəlil dayındır... Kamalın əmisi oğlugildən. Heyf, Kamal özü burada yoxdur. Sənin yanındadır? Nə danışırsan? Sənin məsələni həll eləməyə gəlmişəm də... Qoyaram canına yel dəysin? Nə? Necə? Nahaq yerə gəlmişəm? Niyə? Alo! Alo! Acığı tutub, dəstəyi asdı. (Dəstəyi asır, aparata müraciətlə) Heç çəmxəm eləmə, Xəlil ki, bir işə girişdi, öldü var, döndü yoxdur.
Səadət
Yasəmən, yəqin bu qocada bir iş var.
Yasəmən
Səs salma. Əlimə göydən düşüb.
Nazlı
Heç nə başa düşmürəm.
Xəlil
Mən bu saat sizə hər şeyi başa salım. Əvvəlcə Rövşən kimdirsə, onu çağırın gəlsin.
Nazlı
Rövşənin daha bu evdə adı çəkilmir, əmi!
Xəlil
Əşi, qoy oturmuşuq. Rövşənə nə oldu ki, işdən çıxartdılar?
Azad
Çıxartdılar.
Xəlil
Bəs, vəzifəsini kimə veriblər?
Səadət
Yeri hələ boşdur.
Xəlil
Nazlı xanım, əgər cavan olsaydım, ərizə verərdim ki, o boş yerə məni götürəsiniz, heyif ki, bir az gecikmişəm.
Nazlı
Kişilərin qocası ilə cavanını bir-birindən seçmək olmur.
Yasəmən
Sən xarici görkəmə nə baxırsan? Ürək cavan olsun. Düzdür, əmi?
Xəlil
Lap düppədüz. (Yasəmənə diqqətlə baxır) Sən mənim gözümə tanış gəlirsən. Yenə köhnə yerindəsən?
Yasəmən
Köhnə yer hansıdır?
Xəlil
Buna bax, məndən soruşur ha!.. Sanqaçalda bufetdə işləmirdin? (Hamı gülür) Niyə gülürsünüz? Yoxsa, səhv salmışam?
Nazlı
Əmi, Yasəmən yazıçıdır.
Xəlil
Nədir?
Səadət
Yazıçı, şair.
Xəlil
Hə... eşitməmişəm. Məhsəti xanım – eşitmişəm. Natəvan Xurşud xanım – eşitmişəm. Amma Yasəmən adlı şair eşitməmişəm.
Səadət
Eşidərsiniz də...
Azad
Hələ cavandır.
Səadət
İndi də pyes yazmaq istəyir.
Xəlil
Nə olar – gözləyərik. Öyrəşmişik. O qədər pyes yazmağı vəd eləyib, yerinə yetirməyən yazıçı var ki...
Azad
Bu elələrindən deyil, əmi: dedi, eləyər.
Xəlil (Azada)
Sən də gözümə tanış gəlirsən axı, qardaşoğlu?
Azad
Mən də sizi haradasa görmüşəm!
Xəlil
Məni hər yanda görə bilərsən. Xəlil dayını hamı tanıyır. Sən Zərdabda prokuror olmamısan?
Azad
Xeyr, mən prokuror deyiləm.
Xəlil
Orada mənim bir prokuror dostum var idi, lap sənə oxşayırdı. Hərçənd bir az cüvəllağı idi, amma yaxşı oğlanlardan biri idi.
Azad
Mən sovxoz direktoruyam. Bu da maarif şöbəsinin müdiridir. Mənim həyat yoldaşımdır.
Xəlil (Səadətlə görüşür)
Salaməleyküm! (Azada) Lap yaxşı tapmısan. Sovxozun planı dolmayanda maarif müdiri tələbələri göndərər ixtiyarına...
Yasəmən
Nə məzəli qocadır!
Səadət
Qoca niyə olur? Görmürsən, hələ canı suludur, ürəyi cavandır.
Xəlil
Lap düz dedin, qızım. İndi bildim ki, əsil müəlliməsən. Xarici görkəmə nə baxırsınız. Mənim kimi həyatdan zövq alan insanların ürəkləri qocalmır. (Yasəmənə) Sən şairsən, bilərsən. Kitabın qabığı nə qədər cırıq, köhnə olur-olsun, içərisindəki yazılar həmişə cavan qalır.
Səadət
İyidin çulu cırıq olar.
Nazlı
Amma bəzi məzmunsuz kitablar da var ki, əl vuran olmur, həmişə bəzəkli qalır.
Xəlil
Bilirəm siz nəyə işarə eləyirsiniz. İnsan çətin kitabdır. Onu diqqətlə oxumaq lazımdır. Tələsik vərəqləyib bir tərəfə atmaq olmaz.
Səadət
Sözü gör hara gətirib çıxartdı!
Xəlil
Hə, dinmirsiniz, Nazlı xanım, düz demirəm?
Nazlı
Siz məni də tanıyırsınız?
Xəlil
Nə yalan deyim, tanımıram. Çünki sənin kimilərini bizim rayonlarda bir gün işləməyə qoymurlar.
Azad
Niyə?
Xəlil
Bu saat deyim “niyə”. Bir göyçək qız işə təyin olunan kimi, məsul işçilər başının üstünü kəsdirirlər, nəfəs almağa qoymurlar. Göz açıb yumunca, görürsən toyu eləyiblər.
Azad
Əmi, sən niyə bizim rayonlara böhtan atırsan?
Xəlil
Böhtan niyə atıram?! Elə götürək sənin özünü. Bax, bu Səadət xanım maarif müdiri təyin olunan kimi, qaraquş kimi aldın onu caynağına.
Yasəmən
Amma nə dedi!..
Səadət
Düz sözə nə demək olar! Heç əməlli-başlı toy eləməyə də qoymadı.
Azad
Ancaq bir məsələ var, əmi, mən ki, onu qulluqdan çıxarmamısan, işləyir.
Xəlil
Övladınız olana qədər! Bir uşağınız olan kimi bütün maariflə mədəniyyəti qurban eləyəcəksiniz o uşağa...
Yasəmən
Elə bil xəzinə tapmışam.
Səadət
Əmi, mən o siz deyən arvadlardan deyiləm. Öz sənətimi heç nəyə qurban vermərəm.
Xəlil
Bax, buna varam. Sən ki, belə mübarizsən, deməli uşağı sovxoz direktoru özü saxlayacaq.
Humay yemək gətirir.
Xəlil
Hə, uşaqlar, bir tədbir tökmək lazımdır.
Nazlı
Tədbir hazırdır. Biz onsuz da sabah axşam saat səkkizdə Humayın məsələsi üçün bu qarşıdakı bağda olacayıq. Əliqulu kişiyə də de, gəlsin ora... Lap mən özüm danışaram, arxayın olun, yola gətirərik...
Xəlil
Heç mən deməklə gələr?
Səadət
Məktub yazsanız, çağırsanız, gələr.
Azad
Səadətin bu barədə təcrübəsi var.
Yasəmən
Məktub məndə. Bu saat yazım, onu da çağırım. Yasəmən ağacının altına.
Hamı onun yazdığı məktubla maraqlandıqda otaq qaranlıqlaşır. Səhnə qabağında işıq yanır. Kamal və Qumral tələsik gəlirlər.
Kamal
Çatmışıq, onların evi buradı.
Qumral
Dayım bizi biabır eləmədi? İndi mən tanımadığım evə necə gedim? Utanıram.
Kamal
Getməsək işi daha da dolaşdıra bilər.
Qumral (avtomat telefonu götürür)
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabit-rehman-eliqulu-evlenir-ikinci-perde
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Səlimin gözü saata sataşan kimi dik yerindən qalxdı, açıq pəncərədən əyilib küçəyə baxdı. Bənövşəni görməyib həyəcanla otaqda gəzinməyə başladı. Saat on ikidə gedib, indi saat üçdür. Hardadır, niyə gəlmədi? Gedəndə dedi ki, yarım saata gəlirəm. Bəs nə oldu. Üç saatdan artıqdır, bəlkə bir bədbəxtlik üz verib, bəlkə maşın altında qalıb? Onun gözləri qarşısında elə dəhşətli mənzərə canlandı ki, düşüncəsini qırdı, tələsik geyinməyə başladı. O qədər tələsirdi ki, nə geyindiyini, necə geyindiyini bilmirdi. Qapıdan çıxanda gördüm ki, başı açıqdır. Qayıdıb şapkasını götürdü. Paltosunu pillələrdən düşə-düşə geydi. Küçəyə çıxanda birdən dayandı. Hansı tərəfə getsin, sağamı, solamı burulsun. Ümumiyyətlə hara gedəcəyini, Bənövşəni harda axtaracağını bilmirdi. Əvvəlcə tindəki mağazaya getdi. Mağaza adamla dolu idi. Səlim ha göz gəzdirdisə, Bənövşəni o adamların arasında görmədi. Mağazadan çıxıb yaxındakı çörək dükanına girdi. Hərçənd Bənövşə çörək almağa getməmişdi, şəkər alıb yarım saata qayıdacaqdı, ancaq bəlkə təzə çörək almaq istəyir, – deyə yaxındakı çörək dükanına girdi. Çörək dükanında adam az idi və Bənövşə də burada yox idi. Odur ki, Səlim yubanmayıb küçəyə çıxdı. Dayanıb, düşünməyə başladı. Elə bu vaxt ətrafına çoxlu adam toplanmış bir təcili yardım maşını onun nəzərini cəlb elədi. Səlimin ürəyi titrədi, qıçları əsdi, əvvəlcə ha çalışdısa, yerindən tərpənə bilmədi. Sonra bir təhər özünü ələ alıb, sürətlə dəstəyə yaxınlaşdı. Elə bu vaxt təcili yardım maşını yola düşüb getdi. Səlim titrək səslə ətrafdakı adamlardan soruşdu:– Nə olmuşdu, kim idi?
Cavanlaşmaq dərmanıAğaəmi kişi səhər gözlərini açan kimi arvadını çağırdı:– Zərintac, Zərintac!
Tükəzban xalanın məktəbiTərbiyə hekayələri silsiləsindən*Günlərin bir günündə Tükəzban xala xəstələndi və Yaşar qaldı ortada. Zakir ilə Mina başlarını itirdilər. Uşağı neyləsinlər, harda qoysunlar? Axırda qərara gəldilər ki, elə günü bu gün uşağı bağçaya aparsınlar, canları qurtarsın. Bu vaxta kimi yanlarında bağça adı çəkmək olmurdu. Nədənsə onlara elə gəlirdi ki, bağça uşağı xarab eləyir, tərbiyəsini pozur, orda onun geyiminə, yeməyinə baxan olmayacaq və ilax... Bu yeni fikirlər onları hər zaman narahat eləyirdi. İndi artıq əlac yox idi. Qocalığına baxmayaraq sap-sağlam olan Tükəzban xala birdən-birə qrip olmuşdu, bu xəstəliyin Yaşara sirayət eləməsi qorxulu idi, ona görə də uşağı tələsik bağçaya düzəltmək daha əlverişli idi. Heç olmasa bir neçə günlüyə. Bir neçə günə uşağın tərbiyəsi pozulmayacaqdı ki?..
Nişanlı qız5 pərdə, 6 şəkildə*İştirak edənlər
Стихи других поэтов
Dila, etmə təvəqqe rastguluq qanda qalmışdır,Qərinə özgədir, onlar keçən dövranda qalmışdır,
Mürəbbe: Sevdim bir cavan on dörd yaşındaSevdim bir cavan on dörd yaşındaO tərfə çağına qurban olduğum
ZülfünGərdənində, qamətində ayıb yox,Amma nə gözəldir pərişan zülfün!
AyrılıqSinəmi yandırır yenə ayrılıq,Nələr çəkdirməmiş mənə ayrılıq.