Страница 4 из 4 · 75%

Gəlsənə, zəng eləyək?

Kamal

Bu saat! (Telefonda nömrələri yığır, Qumrala) Al, özün danış. (Qumral dəstəyi götürür)

Otaqda telefon zəng çalır. Telefon olan tərəf işıqlanır. Humay dəstəyi götürür.

Humay

Alo, kimdir?

Qumral

Zəhmət olmasa, dayımı telefona çağırın.

Humay

Ay qız, bu evdə yaşayanların hamısı xaladır, burada dayı yoxdur.

Xəlil

Bəlkə məni çağırır?

Qumral

Xəlil dayını deyirəm!

Humay

Bu saat. Gəl, a kişi, səni çağırırlar. Bəxtəvərin nə çox qohum-qardaşı var!..

Xəlil (dəstəyi götürür)

Kimdir məni çağıran?

Qumral

Dayı, sənsən? Heç kəslə bir kəlmə danışma!

Xəlil

Niyə? Qolçomaq çıxmışam? Səsimi alıblar?

Qumral

Mənim barəmdə danışma, yad adamlara...

Xəlil

Yad niyə olurlar? Öz uşaqlarımızdır, hamısını yaxşı tanıyıram.

Qumral

Dayı nə danışırsan? Sən onları haradan tanıyırsan?

Xəlil

Nə danışdığımı çox gözəl bilirəm. Sən qarışma. Burada hər şeyi sahmana salmışam. (Dəstəyi asır)

Kamal

Nə dedi?

Qumral (həyəcan içində dəstəyi asır)

Onu sözündən döndərmək çətindir. Yaxşısı budur, özümüz gedək, daha utanmaqdan keçib.

Kamal

Buradan gəl.

Çıxırlar. Otaq yenə əvvəlki kimi işıqlanır.

Xəlil

Ay şair, məktub hazır olmadı?

Yasəmən

Hazırdır, elə yazmışam, daşdan keçər. Amma bilmirəm imza nə qoyum? (Nazlıya) Adını yazım?

Nazlı

İmza heç lazım deyil. Onda maraqlanıb mütləq gələr.

Xəlil

Ver qoyum cibimə. (Məktubu alır)

Qumral ilə Kamal içəri girirlər.

Kamal

Xəlil dayı!

Qumral

Bir dəqiqəliyə bura gəl!

Xəlil

Nə var ki?

Qumral

Gizlin sözüm var. Yad adamların yanında deməli deyil.

Humay

Ay qız, yad niyə oluruq ki?

Nazlı

Kamal bizə qardaş kimidir. Yaxın gəl, hamımızla bir-bir tanış ol. (Qumralın qolundan tutub hamı ilə görüşdürür)

Xəlil

Yaxşı ki, özün gəlib çıxdın. (Hamıya) Gördünüz, mənim bacım qızı Qumral necə Qumraldır? İnstitutu təzə bitirib, müəllimədir.

Səadət

Müəllimədir? Dayan, dayan. Qumral Əliqulu qızı? Ay qız, sən bizim rayona müəllimə təyin olunmusan, niyə gəlmirsən?

Qumral

Mən hələ təyinat kağızını almamışam.

Kamal

Mən harada işləsəm, o da orda işləyəcək.

Xəlil

Kamal da institutu təzə bitirib, aqronomdur.

Səadət

Lap yaxşı. O da gələr Azadın sovxozuna. İkiniz də olarsınız bir rayonda. Azad, düzəldi?

Azad

Bəli, etiraz eləmirəm.

Kamal

Düzəldi deyəndə ki, bu biri tərəfdən vəziyyət çox ağırdır.

Nazlı

Bilirsiniz nə var, əgər, aranızda həqiqi sevgi varsa, köhnə qayda-qanun sədd ola bilməz. Heç bir şeydən, heç kəsdən çəkinməyin.

Humay

Yaxşıca çalıb-oynayırdınız, bilmirəm aranıza kim soyuq su səpdi?

Xəlil

Bacı, soyuq suyu mənim üstümə səpiblər.

Humay

A kişi, dünya görmüsən, al məclisi ələ, şadlıq başlansın.

Xəlil

Başlansın da. Mən nə deyirəm ki? Birinci elə özüm süzərəm.

Mebeli bir tərəfə çəkirlər. Oynamağa hazırlaşdıqda qapı döyülür.

Nazlı

Yəqin odur, yenə gəldi. Humay get, qapıdan qaytar.

Humay

Mən qapıdan qonaq qaytarmağı adət etməmişəm. (Bərkdən) Kimsən, gəl içəri!

Qapı açılır, iki nəfər böyük gül dəstəsini ortaya qoyub çıxır. Onlardan sonra Səfər içəri girir.

Səfər

İcazə olar?

Hamıdan “buyur”, “xoş gəlmisən” deyə səslər çıxır.

Humay

Qonağın yeri gözümüzün üstündədir.

Səfər

Dəvətsiz gəldiyim üçün, hətta, üzr istəməyə də utanıram. Ürəyi yaralı bir şəxs tərəfindən bu hədiyyəni qəbul etmənizi xüsusi xahiş eləyirəm.

Səadət

Əcəb qabiliyyətli adamdır!

Azad

Dayan, deyəsən, işin içində iş var.

Nazlı

Hədiyyəni kim göndərib?

Səfər

Xanım, adını faş eləmək mümkün olsaydı, özü gətirərdi, mənimlə göndərməzdi.

Yasəmən

Təzə məsələ meydana çıxır.

Xəlil (yaxınlaşıb Səfərə diqqətlə baxır)

Sıfır, sənsən? Bu nədir? Xeyir ola?

Səfər

Dinmə, Xəlil! Ölüm-dirim məsələsidir. Sən burada neyləyirsən?

Xəlil

Mənimki də ölüm-dirim məsələsidir.

Nazlı

Bilməyək bu hörməti bizə kim eləyir?

Səfər

Biləcəksiniz, özü sizə deyəcək. Sabah axşam saat səkkizdə bu qarşıdakı bağda, yasəmən ağacının altında, bu evin sahibəsini bir nəfər ürəyi yaralı oğlan gözləyəcək.

Humay (təəccüblə)

Bu evin sahibəsini?

Səfər

Bəli, xanım! Əgər, baş tutmasa, iş infarktla nəticələnəcək. Arxayın olummu?

Nazlı (sevincək)

Arxayın olun, arxayın olun.

Səadət (Yasəmənə)

Deyəsən Humayın bəxti açıldı.

Yasəmən

Bu iş heç mənim ağlıma da gəlməzdi. Doğrudan da, ən gözəl əsəri həyat yaradır.

Nazlı (Səfərə)

Heç olmasa, oturun, bizim bayramımızda iştirak edin.

Səfər

Xanım, öl desən, bu saat yıxılıb bu parketin üstündə ölərəm. Ancaq otura bilməyəcəyəm.

Xəlil (təəccüblə)

Sıfır, sən lap yekə artistsənmiş ki.

Səfər

Qadın məclisinə ki düşdüm, Xəlil, bülbülə dönürəm. (Məclisə) İcazə verin, gedim hədiyyənin qəbul olunduğunu xəbər verib, yanan ürəyə bir az su səpim. (Baş əyib çıxır)

Nazlı

Humay, təbrik eləyirəm, bacım!

Yasəmən

Xoşbəxtlik göydən zənbil ilə düşdü.

Səadət

Humay, toyu gecikdirmə...

Humay

A... tələsməyin ey... hələ heç üzünü görməmişəm.

Azad

Xəlil dayı bizə sözün düzünü deyər. Bu kişini sən tanıyırsan, necə adamdır, elçiliyinə inanmaq olar?

Xəlil

O barədə bir söz deyə bilmərəm. İmanımı necə yandırım? Ancaq bu gül dəstəsindən bilinir ki, elçi düşən qabiliyyətli adamdır.

Humay

Heç bilmirəm nə deyim?

Xəlil

Danə, nümunəyi xalvarəst.

Nazlı

Hə, indi gərək Humaya təzə paltar tikək və sabah axşam saat səkkizə kimi hazır eləyək. Yasəmən, Səadət, gəlin işə girişək!

Səadət

Bütün bəxti açılanlara eşq olsun, içində də Humaya! Gedək paltar tikməyə.

Azad

Bəs, mən? Səadət evdə iynə saplayanda da mənimlə məsləhətləşir.

Xəlil

Hə, bu olmadı. İndi ki, dərzixana açdınız, demək məclis bağlandı?

Nazlı

Xəlil dayı, lap yadımızdan çıxmışdı ha!..

Xəlil

Bir hövsələnizi dərin, mənim də sözüm var. Bəri gəlin görək. Diqqətlə qulaq asın. (Hamı gəlib Xəlilin yanında oturur) Bizim bu Kamalın bir dolaşıq işi var. Onu həll eləmək üçün Rövşənin yanına gəlmişdim. Amma indi bəzi ailələr də bəzi idarələr kimi olub. Müdir deyir sabah işini düzəldərəm. Sabahı gün gəlib görürsən ki, o müdirin öz işini düzəldiblər, yerində ayrı adam oturub.

Nazlı

Mən xahiş edirəm ki, bu barədə söhbət olmasın.

Xəlil

Acığın tutmasın, qızım, söz məsəli deyirəm. Kamal bizim bacıqızı Qumrala bir könüldən min könülə bənd olub. Yəni əslində Qumral özü də sevginin gücündən birtəhər olub. Bu işə mən dayısı razıyam, anası Gövhər razıdır, bircə atası Əliqulu razı deyil. Rövşəni axtarırdım ki, yığsın başına dost-aşnanı, o Əliqulu kişinin tərs damarını sındırsın. O da ki, yoxdur, nəuzi-billah, adını da çəkmək olmur.

Nazlı

Nə olsun?! O yoxdur, biz varıq!

Humay

Kamal üçün nə lazımsa eləyərik.

Nazlı

Qızın atasının adı nədir? Əliqulu?

Xəlil

Necə bəyəm? Tanıyırsan?

Nazlı

Eşitmişəm, ancaq üzünü görməmişəm.

Xəlil

Bir görməli üzü də yoxdur.

Nazlı

Kim olur-olsun, məncə bizim sözümüzü yerə salmaz.

Yasəmən (dəftərinə qeyd eləyə-eləyə)

Deməli, qızın atasının adı Əliquludur?

Xəlil

Neyləyirsən, protokol bağlayırsan?

Səadət

Yəqin bu barədə şeir yazır.

Yasəmən

Əmi can! Bizim də çörəyimiz belə-belə şeylərdən çıxır da...

Kamal

Mənə qalsa, qorxub eləyən deyiləm.

Qumral

Mən də qorxmuram. Ancaq atamla-anamın hörmətini saxlamaq borcumdur.

Xəlil

Arxayın ol, qızım, biz burada elə tədbir tökmüşük ki, nə şiş yanacaq, nə də kabab.

Səadət

Biz də kömək edəcəyik, hə, Azad?

Azad

Bəli, vəzifəmizdir.

Yasəmən

Sevginin qarşısında dağ da dursa, davam gətirməz. Atanı da razı salacağıq, ananı da. Hələ o biri pərdədə sizə yaxşı elçilik də eləyəcəyik.

Pərdə

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Hər ürəkdə sevgi var

Səlimin gözü saata sataşan kimi dik yerindən qalxdı, açıq pəncərədən əyilib küçəyə baxdı. Bənövşəni görməyib həyəcanla otaqda gəzinməyə başladı. Saat on ikidə gedib, indi saat üçdür. Hardadır, niyə gəlmədi? Gedəndə dedi ki, yarım saata gəlirəm. Bəs nə oldu. Üç saatdan artıqdır, bəlkə bir bədbəxtlik üz verib, bəlkə maşın altında qalıb? Onun gözləri qarşısında elə dəhşətli mənzərə canlandı ki, düşüncəsini qırdı, tələsik geyinməyə başladı. O qədər tələsirdi ki, nə geyindiyini, necə geyindiyini bilmirdi. Qapıdan çıxanda gördüm ki, başı açıqdır. Qayıdıb şapkasını götürdü. Paltosunu pillələrdən düşə-düşə geydi. Küçəyə çıxanda birdən dayandı. Hansı tərəfə getsin, sağamı, solamı burulsun. Ümumiyyətlə hara gedəcəyini, Bənövşəni harda axtaracağını bilmirdi. Əvvəlcə tindəki mağazaya getdi. Mağaza adamla dolu idi. Səlim ha göz gəzdirdisə, Bənövşəni o adamların arasında görmədi. Mağazadan çıxıb yaxındakı çörək dükanına girdi. Hərçənd Bənövşə çörək almağa getməmişdi, şəkər alıb yarım saata qayıdacaqdı, ancaq bəlkə təzə çörək almaq istəyir, – deyə yaxındakı çörək dükanına girdi. Çörək dükanında adam az idi və Bənövşə də burada yox idi. Odur ki, Səlim yubanmayıb küçəyə çıxdı. Dayanıb, düşünməyə başladı. Elə bu vaxt ətrafına çoxlu adam toplanmış bir təcili yardım maşını onun nəzərini cəlb elədi. Səlimin ürəyi titrədi, qıçları əsdi, əvvəlcə ha çalışdısa, yerindən tərpənə bilmədi. Sonra bir təhər özünü ələ alıb, sürətlə dəstəyə yaxınlaşdı. Elə bu vaxt təcili yardım maşını yola düşüb getdi. Səlim titrək səslə ətrafdakı adamlardan soruşdu:– Nə olmuşdu, kim idi?

19699 мин
Cavanlaşmaq dərmanı

Ağaəmi kişi səhər gözlərini açan kimi arvadını çağırdı:– Zərintac, Zərintac!

196412 мин
Tükəzban xalanın məktəbi

Tərbiyə hekayələri silsiləsindən*Günlərin bir günündə Tükəzban xala xəstələndi və Yaşar qaldı ortada. Zakir ilə Mina başlarını itirdilər. Uşağı neyləsinlər, harda qoysunlar? Axırda qərara gəldilər ki, elə günü bu gün uşağı bağçaya aparsınlar, canları qurtarsın. Bu vaxta kimi yanlarında bağça adı çəkmək olmurdu. Nədənsə onlara elə gəlirdi ki, bağça uşağı xarab eləyir, tərbiyəsini pozur, orda onun geyiminə, yeməyinə baxan olmayacaq və ilax... Bu yeni fikirlər onları hər zaman narahat eləyirdi. İndi artıq əlac yox idi. Qocalığına baxmayaraq sap-sağlam olan Tükəzban xala birdən-birə qrip olmuşdu, bu xəstəliyin Yaşara sirayət eləməsi qorxulu idi, ona görə də uşağı tələsik bağçaya düzəltmək daha əlverişli idi. Heç olmasa bir neçə günlüyə. Bir neçə günə uşağın tərbiyəsi pozulmayacaqdı ki?..

197010 мин
Nişanlı qız

5 pərdə, 6 şəkildə*İştirak edənlər

19531 мин

Стихи других поэтов