Atama
Ata! Sən bu həyatdan nakam getmədin əsla,Gəlir övladlarının ocağından işıqlar.Onlar yolçu olublar al günəşli bir yola,Sənin bu doğru yolda xoşbəxt övladların var.
Gözümüzün önündən getməyib, getməyəcək,Bizə çörək qazanan bükülməz biləklərin.Çəkdiyin o əməklər itməyib, itməyəcək,Dünyada hasil oldu tükənməz diləklərin.
Sindanının önündə çəkic vuran zamanlarÜzümə çox sıçrayıb dəmir qığılcımları.Ata! Kim bilir, bəlkə, bəlkə elə o anlarÜrəyimdə yaranıb şeir qığılcımları!
Mən hər məzarıstanda olduğum zaman, ata,Sənin şair oğlunun yaşla dolur gözləri.Sanki lap əvvəlkitək gəlir qulaqlarıma,Qara torpaqlar altdan çəkicinin səsləri.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/suleyman-rustem-atama
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Qanadlılar dünyasının şairlərindən,Durnalardan söhbət açmaq istəyirəm mən.
BəlkəŞair səni üzü gülən görməmişdir yaşından,Bəlkə Araz yaranmışdır gözlərinin yaşından!
DeməMən desəm haqqını al, sən demə: “Allah qoysa”.Vətənin dərdinə qal, sən demə: “Allah qoysa”.
Dinlə məniBir ana övladıyıq, dinlə məni, qardaşım,Hicrandan sinəmizdə min dağım, min dağın var.
Стихи других поэтов
Arpaçayı aşdı daşdı,Sel Saranı götürdü qaçdı,
Şübhənmi var?Ey könül, dar-i fənadan köçməyə şübhənmi var,Ol əcəl cami-şərabın içməyə şübhənmi var,
Mürəbbə: Nə fəğan eylərsən, ey dəli könülNə fəğan eylərsən, ey dəli könül,Dünya xublarının yoxdu vəfası.
Səni gördüm bir bayatı çağırdımBizim bağın barı mən,Arzularam yarı mən.