Ta mənim könlümdə, cana, həsrəti-cananədir,Həq bilür kim, ağlamaqdan gözlərim peymanədir.

Arizin gülşən dürür, canım ona bülbül kimi,Rüxlərin çün şəmidir, könlüm ona pərvanədir.

Mən səna hərdəm dualar qılıram, ey bivəfa,Ey sənəm, neyçün sənin hər gündə qəsdin canədir?

Gərçi zülmətdir saçın, yüzün ana xurşidvar,Ləblərin təmi nə nisbət çeşmeyi-heyvanədir.

Dərdi-eşqindən sənin gər istəsəm dərdü ələm,Neyləsin bu xəstə könlüm, dərd ilə həmxanədir.

Bağça içində güli-əhmər nə nisbət vəchinə,Ol yanağın qatinə, can lölöyi-həmra nədir?

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Bu Xətai başdan ayağa üzülmüşdür tamam,Neşə kim, ol zülfinə məhrəm həmişə şanədir.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви