Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نهال قامت او کی مرا از خاک بردارد؟که چون نقش قدم افتاده ای در هر گذر دارد
Мантик аль-ушшак, глава 12شبی پروانهای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت
Işk katında zâhidâ bir deng imişIşk katında zâhidâ bir deng imişDilberler gönülleri çün seng imiş
Отдельное стихотворение 231خطر از قاطعان راه، رهبر بیشتر داردکه پیرو پیش رو از پیشرو دایم سیر دارد
Мантик аль-ушшак, глава 14تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟کسی نامت نمیداند، چه نامی؟
Kim bilür bir nefese behâ nedürKim bilür bir nefese behâ nedürOl işler ortada kul behânedür
Газель 232صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه رامی کند دربسته آهی خانه آیینه را
Мантик аль-ушшак, глава 15تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه
Cennetde yüzün gibi hür olmagayCennetde yüzün gibi hür olmagayMest gözün gibi mestûr olmagay
Отдельное стихотворение 235چه زنگ از خاطر من دیده نمناک بردارد؟چه گرد از روی برگ تاک، اشک تاک بردارد؟
Мантик аль-ушшак, глава 19خبر دادند مجنون را که: لیلیندارد با تو پیوندی و میلی
Hîç onılmaz gözlerinün yarasıHîç onılmaz gözlerinün yarasıKıydı yavlah bana cânum pâresi
Отдельное стихотворение 252چشم من دایم سپند آتش رخساره بودچون شرر تا چشم وا کردم دلم آواره بود
Мантик аль-ушшак, глава 29مشو عاشق، که جانت را بسوزدغم عشق استخوانت را بسوزد
Basıcah dünyâya sen düşdi haçlarBasıcah dünyâya sen düşdi haçlarBaşladı hak bâtılları başın suçlar
Газель 251تن به بیماری دهد چشمش پی تسخیر مالنگ سازد خویش را آهوی آهوگیر ما
Мантик аль-ушшак, глава 32از آن دلدار هر جایی چه خیزد؟که او هر ساعت از جایی گریزد
Tapuna olsun fidâ ten ü cânumTapuna olsun fidâ ten ü cânumYoluna kıldum kurbân it ü hanum
Отдельное стихотворение 254در جنون عقل از سر دیوانه بیرون می رودخانه چون شد تنگ، صاحبخانه بیرون می رود
Мантик аль-ушшак, глава 39چرا بر زورمندی تند گردی؟که گر تندی نماید کند گردی
Nigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqunNigârine, bu gözlerden nesîbi qanı üşşâqun,Ki, her dem leblerim içün dökilür qanı üşşâqun.
Газель 255تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما
Мантик аль-ушшак, глава 40کسی فرهاد را گفتا: کزین سنگرها کن دست، گفتش با دل تنگ:
Saqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərvizSaqi, tolu sun neçə-neçə zəhdlə pərviz,Mütrib, yenə düz nəğmeyi-tərəbəngiz.
Отдельное стихотворение 263گل نشکفته من در چمن هرگز نمیخوابدبه شبنم در ته یک پیرهن هرگز نمیخوابد
Мантик аль-ушшак, глава 45به زودی قاصدی این نامه چون بادبیاورد و بدان آشفته دل داد
Dilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberîDilberâ insâfa gelgil niçe niçe dilberîBen yüzüni göreli hod dilberiyeni dilberî
Газель 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما
Мантик аль-ушшак, глава 48ز چشم سوکوار اشکی چو بارانهمی بارند مسکین سوکواران
Döker gözüm yaşın seylâb her demDöker gözüm yaşın seylâb her demKılur yir yüzini sîr-âb her dem