Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست
Газель 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است
Газель 984در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرستموج این وادی رگ جان، ریگ این صحرا سرست
Газель 996نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس استبرگ سبزی زان بهار بی خزان ما را بس است
Газель 1016هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ استنرگس بیمار از ناز مسیحا فارغ است
Газель 1018شاخ گل را از سراپا چهره تنها نازک استنازک اندامی که من دارم سراپا نازک است
Газель 1029جمع دل در عالم اسباب کردن مشکل استحفظ خرمن در ره سیلاب کردن مشکل است
Газель 1048نیست مردم هر که را نقش و نگار مردم استمردمی هر کس که دارد در شمار مردم است
Газель 1049در حریم سینه عشاق، غم نامحرم استدر نزاکت خانه آیینه، دم نامحرم است
Газель 1069سر گران از دل گذشتن، صید را خواباندن استدانه صیاد اینجا آستین افشاندن است
Газель 1102ناز تا اسباب دل بردن مهیا ساخته استچشم پر کار تو کار عالمی را ساخته است
Газель 1107هر که بست از گفتگو لب جنت دربسته استمی زند جوش بهاران غنچه تا سر بسته است
Газель 1129تاب در ناف غزالان ختن افتاده استزان گره کز زلف او در کار من افتاده است
Газель 1136داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده استبی نیاز از افسر این چتر سیاهم کرده است
Газель 1148بر من از پیری سرای عاریت زندان شده استزندگی دشوار و ترک زندگی آسان شده است
Газель 1150از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده استدامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است
Газель 1162از کواکب آسمان روی حجاب آلوده استاز شفق آفاق لبهای شراب آلوده است
Газель 1163دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده استشهد این مکار با چندین شرنگ آلوده است
Газель 1164من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده استرنگ آن سیب زنخدان اندکی گردیده است
Газель 1182شمع را بالین پر، بال و پر پروانه استبستر آسودگی خاکستر پروانه است
Газель 1185بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای استدر ته ابر سیه ماه جلا گم کرده ای است
Газель 1189با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای استبرق با جولان شوخش پای خواب آلوده ای است
Газель 1191لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است
Газель 1203تا نپوشیده است روی خال را خط دیدنی استتا نگردیده است صاحب تخم ریحان چیدنی است
Газель 1205مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی استچون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است
Газель 1207دل به نور شمع نتوان در گذار باد بستساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست
Газель 1211بس که از زهر شکایت لب دل افگار بستدل مرا چون بسته در جیب و بغل زنگار بست
Газель 1214بهر قتل ما کمر آن حسن بی اندازه بستدفتر گل را خس و خاشاک ما شیرازه بست
Газель 1216تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دستاز سبکدستی مرا رطل گران آمد به دست
Газель 1218جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دستدارد از روشندلی آیینه جا بر روی دست