Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او
Газель 615همان کسی که به دستِ کَرَم سرشت مرابه زیرِ پای خُم انداخت همچو خِشت مرا
Отдельное стихотворение 619درگذشت از خاکساری دشمن از آزار منشد حصار عافیت کوتاهی دیوار من
Отдельное стихотворение 621خیره گردد دیده صبح از جلای داغ منداغ دارد مهر تابان را صفای داغ من
Отдельное стихотворение 622نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من
Газель 621شد از رکاب تو پیدا هلال عید مراگشوده شد در جنت ازین کلید مرا
Газель 624کنند تازه خطان مشکسود داغ مراشراب کهنه دهد تازگی دماغ مرا
Газель 625کجا به دام کشد سایه نهال مراشکوفه خنده شیرست از ملال مرا
Газель 629به خاک و خون نکشد خصمیِ زمانه مراکه تیرِ کج گذرد راست از نشانه مرا
Газель 630شکست، نقشِ مرادست بوریای مرانسیمِ فتح، قلم میکند لوای مرا
Газель 639گل است باده گلرنگ باده خواران رامدام فصل بهارست میگساران را
Газель 640چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را
Газель 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا
Отдельное стихотворение 654ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی
Отдельное стихотворение 664تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی
Отдельное стихотворение 665نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
Газель 664رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما
Газель 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستانهاشده است خواب پریشان به چشم بستانها
Отдельное стихотворение 677نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او
Газель 676آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا
Отдельное стихотворение 681ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو
Газель 689بی آب ساخت خط، لب جان پرور تراکرد این غبار مهره گل گوهر ترا
Газель 700روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را
Газель 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟
Газель 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را
Газель 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را
Газель 726از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا
Газель 728از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا
Газель 751چون پای خم به دست فتادت کمر گشاچون گرم شد سرت ز می ناب، سر گشا
Газель 752شد بی صفا ز خاک سیه کاسه آب ماآخر به رنگ ظرف برآمد شراب ما