Aşıq poeziyası
Bir şəhərdə altı dərviş,Onun pak əsası var;
Qala, yar, qalaNə keçdi cəsədin çətin çəngələ,Gəl canı ataşa qala, yar, qala.
Qeyri sinayəBeş gəlmə sin ilən bir lam içindəOn dörddü cəmində qeyri sinayə.
Nə qala sən, sənGəldi sərin cəngə, titrər əzalar,Nə dərdə qalarsan, nə qala sən, sən.
Sin ayəsinəAxtaran dəricə dəryalar təkin,Dərs aldı, yetişdi “sin” ayəsinə.
Dal əyər, əyərÇən gəlsə dağlara, yellər əsdirər,Qışda çətin gəlsə, dal əyər-əyər.
Beşi nəYeddi “lam” seçmişəm ayeyi-Quran,Biri “əlif”, biri “bey”di, beşi nə?
Bir ay əmindiKönlümün növrağı, şəmsü çırağıQəlbi natəvanım, bir ay əmindi.
Bu dərindi buBeş gün səfər etdim, bir xanə gördümBeş qapısı, bağlı, bu dərindi bu.
MənimƏvvəl, fikrim bir XudadanZikr eylər pünhan mənim;
NədəndiDoyurubsan məni cana Qeysəri,Mərdin namus, qeyrət, arı nədəndi?
On yeddiBir ağacda üç budaq var, beş giləCəm eylədim, oldu bağı on yeddi.
VarDəryayi-həyatda bir qala gödüm,Madərə buyruqçu cümlə dəsi var.
VarƏsli-müəmmanın bəhsi momuda,Taptap aləmində nə hikməti var?
VarBir şəhərdə altı dərviş,Onun pak əsası var;
AğaQaldım bu qürbətdə, zindana düşdüm,Qəbul eylə, bircə əzrim var, ağa!
AğlamaZəlilü natəvan, əlacsız yazıq,Sən olasan mənim canım, ağlama!
AğlasınGöz yaşım naməsi qasid əlində,Oxuyub, əhvalım bilən ağlasın.
AralıQəzanın gərdişi tərsə dolandı,Necə düşdüm əziz eldən aralı.
Ay maralÇarxı-fələk məni yaman oxlayıb,Axır yaralardan qanım, ay maral!
Ay ŞəkərFəsli-tabistanda bağü bostandaNovrəstə cavanım, gülüm, ay Şəkər!
Bağışla məniBar İlahi, min bir adın eşqinə,Bu əziz axşama bağışla məni.
Bağışla məniYerin, Göyün, ərşin, kürsün nizamı,Əvvəl, bu cahana bağışla məni!
BaxBir "kün" deyib, bu dünyanı xəlq edən,Nəzər eylə, sən bir bu zamana bax.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.