Aşıq poeziyası
Aman allah, sevgi necə şirindi,Məcnun Leyli deyin bu dağı gözlər.
HayıfDilimin əzbəri, könlüm imdadı,Yad olan dilimdən Quranım hayıf!
HeyHicran yürüş etdi, qəm aldı canım,Ağlar gözüm, qanlı yaşlar tökər hey.
İnciməzmiİstəyirəm, ərzi-halım danışım,Bu qürbətdə məndən el inciməzmi?!
İstərZimistan fəslində qəm alan canım,Dolanıb gəlməyə yeni yaz istər.
KağızGöyçə mahalına bir salam yetir,Eylə mən əvəzdən ərzi-hal, kağız!
KəsildiÇarx dolandı, üz döndərdi zamana,Əvvəl olan düz ilqarı kəsildi.
QaldıQərib bağban idim, çox çəkdim cəfa,Dərilməmiş güli-bostanım qaldı.
QazağaSəyyah idim, dolanırdım dünyanı,Mürği-ruhum etdi cövlan Qazağa.
MənÖvladi-Məhəmməd, nəsli-əladanAlmışam qeybdən bir nişanı mən.
MənəmTifil ikən sənsən yar olan cana,Çox çəkən yad eldə zəlalət mənəm.
Mənəm, mənTərk edən vətəni, əl üzən eldən,Qürbət eldə bir avara mənəm, mən.
SəniMərd olmaq istəsən, əlini qısma,Daldan deyilənə çox qulaq asma,
VarYaralı gəlmişəm fani dünyaya,Mənim sağalmağa dərmanımmı var?
VarEy mələksimalım, qəddi minalım,O sərxoş baxışda əlamətin var.
VarGözün açıb bu dünyaya gül olan,Demə ki, nə yaxşı xoş səfası var.
MənimDolandım cahanı həsrət, intizar,Əli kimi şahsuvarım var mənim.
A yara, məndənVaxt dolandı, gəldi keçdi zamana,Niyə əl çəkmədin, a yara, məndən?
Ay maral, maralOvsunçusan, mənlə dərdə yarısan,Ovsun sal dağlara, ay mar al, mar al.
Ay üzər, üzərCamalın şöləsi gəzir cahanı,Necə ərş üzündə Ay üzər, üzər.
Maralı dağlarKəmənd əldə, səyyad ov bərəsində,Ovçusu da ağlar, maralı da ağlar.
Nara hey yanarSədada səd mənəm, qəm bənasıyam,Hicranda cəsədim nara hey yanar.
İndiİki şəş fasildə tifli-pistanam,Altıda yox atam, nə də anam indi.
Sağlam gedəmQəfil bir ox atdın, tökdü qanımı,Qoymadı gəzməyəsə qalam, gedəm.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.