Qəzəl 101

دل به کنج عافیت چون پای در دامان کشیدحلقه زلف تواش در حلقه رندان کشید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 102

نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

اینک نسیمی می‌دهد کز دوست می‌آرد خبربرخیز کاستقبال او واجب بود کردن به سر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 106

دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشترشبی خیال تو از ملک جاودان خوشتر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 107

دوش از لبت ربوده‌ام ای مهربان شکرپیداست در بیان من امروز آن شکر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 110

از آن شکل و شمایل چشم بد دورکه چشم عاشقان را می‌دهد نور

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 112

رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 113

چه می خورده است چشم نیم‌خوابشکه او مست است وهشیاران خرابش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

زهی شمایل موزون و قد دلبندشکه هر که دید رخش گشت آرزومندش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 116

این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

پرده خویش تویی پرده برانداز ز پیشیار بارت ندهد تا نشوی دشمن خویش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

عاشق کسی بود که کشد بار یار خویششهوت پرست مانده بود زیر بار خویش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 122

که می گوید که هست این صورت از گلهمه لطفی همه جانی همه دل

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 124

ما می‌رویم داده تو را یادگار دلنازک بود حکایت دل زینهار دل

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 125

ای سر زلف خوشت سلسله جنبان دلدل به لبت داده‌ام جان تو و جان دل

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 126

زهی مقبل که شد پیش تو مقبولبود دایم به سودای تو مشغول

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکولهزار دل برباید به یک دم آن کاکول

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 130

من به اومید تو از راه دراز آمده‌امناز بگذار دمی چون به نیاز آمده‌ام

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 131

چشم خود را دوست می‌دارم که رویش دیده‌امعاشقم بر گوش خود کآواز او بشنیده‌ام

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

من از دنیا و مافیها دل اندر نیکوان بستمعجب دارم که بشکیبم ز روی خوب تا هستم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 135

پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 136

چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدمروز نوروز و شب قدر به یک‌جا دیدم

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 137

این منم در صحبت جانان که جان می‌پرورمگر به خوابش دیدمی هرگز نگشتی باورم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.