Həmam Təbrizi: Eşq
سر تا قدم به آب حیاتت سرشتهانددلها مثال نقش تو بر جان نبشتهاند
Qəzəl 68ماهرویان زلف مشکین را پریشان کردهاندعاشقان دنیی و دین در کار ایشان کردهاند
Qəzəl 69عاقلان از غافلان اسرار خود پوشیدهاندآب حیوان در میان تیرگی نوشیدهاند
Qəzəl 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Qəzəl 71زاهدان با شاهدان همخانهاندگرد هر شمعی دو صد پروانهاند
Qəzəl 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
Qəzəl 75به کوی دوست که وهم و خیال ره نبرندمجال کی بود آنجا که عاشقان گذرند
Qəzəl 76قومی که ره به منزل خوبان همیبرنداقبال مایهایست که ایشان همیبرند
Qəzəl 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
Qəzəl 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Qəzəl 84آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بودچندان که ناز بیش کند نازنین بود
Qəzəl 85هوس عمر عزیزم ز برای تو بودبکشم جور جهانی چو رضای تو بود
Qəzəl 86زینهار ای دل گرت با عشق پیوندی بودغیرتت باید که بر پای هوا بندی بود
Qəzəl 87بر سر کوی تو سرها میرودجان فدای روی زیبا میرود
Qəzəl 88جانها در آتشند که جانان همیرودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همیرود
Qəzəl 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Qəzəl 90بوسهای را گر به جان شاید خریدجان بباید داد روز من یزید
Qəzəl 91اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
Qəzəl 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Qəzəl 96چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید
Qəzəl 97سالها باید که چون تو ماهی از دوران برآیدیا چو بالای تو سروی خوش زسروستان برآید
Qəzəl 98آن نه نقشیست که در خاطر نقاش آیدفرخ آن چشم که بر طلعت زیباش آید
Qəzəl 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید
Qəzəl 100دوستان از دوستان یاد آوریدعهد یار مهربان یاد آورید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.