Əvhədi Marağalı: Eşq
ماهی، که لبش بجای جانستگر ناز کند،به جای آن است
Qəzəl 79آن زخم، که از تو بر دل ماستمشنو که: به مرهمی توان کاست
Qəzəl 80این همه پروانهها، سوخته از چپ و راستشمع شب ما بود، راه شبستان کجاست؟
Qəzəl 82کار ما امروز زان رخ با نواستشکر ایزد کان مخالف گشت راست
Qəzəl 87نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
Qəzəl 89روزهداران را هلال عید ابروی شماستشب نشینان را چراغ از پرتو روی شماست
Qəzəl 90تا زندهایم، یاد لبش بر زبان ماستذکرش دوای درد دل ناتوان ماست
Qəzəl 93آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟آن بهشت عدن، یا باغ ارم، یا کوی تست؟
Qəzəl 95دلم ز هر دو جهان مهر پروریدهٔ تستتنم به دست ستم پیرهن دریدهٔ تست
Qəzəl 97این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرستکار دلم نه بر نهج کار دیگرست
Qəzəl 98ترک گندم گون من هر دم به جنگی دیگرستروی او را هر زمان حسنی و رنگی دیگرست
Qəzəl 99دل به صحرا میرود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست
Rübai 68خالی که رخ تو آشکارش پروردلعل تو به نوش خوش گوارش پرورد
Rübai 69گل بار دگر لاف صفا خواهد زددر عهد رخت دم از وفا خواهد زد
Qəzəl 100صورت او را ز معنی آشنایی با دلستورنه صورتها بسی دانم که از آب و گِلست
Rübai 77لعلت که پر از گوهر ناسفت آمدچون طاق دو ابروی تو بیجفت آمد
Qəzəl 101هم ز وصف لبت زبان خجلستهم ز زلف تو مشک و بان خجلست
Rübai 90از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود
Rübai 97یاران، خرد خوار و خجل نیست پدیدآن رسم شناس آب و گل نیست پدید
Qəzəl 103از جام عشق بین همه باغ و بهار مستدوران دهر عاشق و لیل و نهار مست
Rübai 114خالی داری بر لب چون قند، از مشکخطی داری بر رخ دلبند، از مشک
Qəzəl 104دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
Qəzəl 105روی تو، که قبلهٔ جهانستاز دیدهٔ من چرا نهانست؟
Qəzəl 106حسن خوبان عزیز چندانستکه رخ یوسفم به زندانست
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.