Əvhədi Marağalı: Eşq
درد دلم را طبیب چاره ندانستمرهم این ریش پاره پاره ندانست
Rübai 150دل کیست؟ که او طلب کند یاری تویا تن ندهد به محنت و خواری تو؟
Rübai 151ما را به سرای وصل خویش آری توبر ما ز لب لعل شکر باری تو
Qəzəl 109عشق روی تو نه در خورد دل خام منستکاول حسن تو و آخر ایام منست
Rübai 171یارا، گر از آن شربت شافی دارییاری دو سه هوشمند کافی داری
Rübai 173گه وسمه بر ابروی سیاه اندازیگه زلف بر آن روی چو ماه اندازی
Qəzəl 110گر به دست آوریم دامن دوستهمه او را شویم و خود همه اوست
Qəzəl 111سروی که ازو و حور و پری بار برند اوستماهی که ازو خلق دل زار برند اوست
İsfahan ləhcəsində şeir 3هردم ای دل بکمند غم یاری در کودینه ویبو و بسوادی نگاری در کو
Qəzəl 112آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوستو آن یار سر کشید که تن خاک پای اوست
Qəzəl 113آنکه رخ عاشقان خاک کف پای اوستبا رخ او جان ما، در دل ما جای اوست
Qəzəl 114مرا سر بلندی ز سودای اوستسری دوست دارم که در پای اوست
Qəzəl 116در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟غلطست این، که به غیر از تو نپندارم هست
Qəzəl 117پیداست حال مردم رند، آن چنان که هستخرم دلی که فاش کند هر نهان که هست
Qəzəl 119ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هستسری چنین نه همانا بر آستانی هست
Qəzəl 122ای دل، از هجران او زارم همی باید گریستتر ک خفتن کن، که بیدارم همی باید گریست
Qəzəl 123آنکه دل من ببرد، از همه خوبان، یکیستوآنکه مرا میکشد در غم خود، آن یکیست
Qəzəl 125جز نقش تو در خیال ما نیستجز با غمت اتصال ما نیست
Qəzəl 126ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیستدر عیب ما مرو، که ترا حق به دست نیست
Qəzəl 128ای آنکه پیشهٔ تو به جز کبر و ناز نیستچون قامت تو سرو سهی سرفراز نیست
Qəzəl 141ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشتچون موی گشته خلقی ز آن موی تا به دوشت
Qəzəl 142دیگر آن حلقه و آن دانهٔ در در گوشتکه ببیند، که نبخشد دل و دین و هوشت؟
Qəzəl 143در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمییارم گفت
Qəzəl 144تا بر دوست بار نتوان یافتدل بر ما قرار نتوان یافت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.