Saib Təbrizi: Eşq
دلاوران که صف کارزار می شکنندبه خون گرم من اول خمار می شکنند
Pərakəndə şeir 401(هرگه لبت به خنده تبسم ادا شودهر عضو من چو برگ گل از هم جدا شود)
Pərakəndə şeir 404عمرم به تلخکامی مل خرج می شوداشکم به رنگ لاله و گل خرج می شود
Pərakəndə şeir 438لب تشنه تو، سوخته ای نیست نباشدشاد از تو غم اندوخته ای نیست نباشد
Pərakəndə şeir 452دور قدح را مه تمام نداردروشنی ماه این دوام ندارد
Pərakəndə şeir 477آن که از چاک دل خویش بود محرابشنشود پرده نسیان عبادت خوابش
Pərakəndə şeir 484تیغی که غمزه تو کند سایه پرورشابریشم بریده شود زلف جوهرش
Pərakəndə şeir 489زلفت ز کجا و ز کجا سلسله مشکیک تار ز زلف تو و صد قافله مشک
Pərakəndə şeir 533از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم
Pərakəndə şeir 535دام امید در ره ایام بستهایمدر رهگذار سیل ز خس دام بستهایم
Pərakəndə şeir 553خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون
Pərakəndə şeir 563ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
Pərakəndə şeir 600خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Pərakəndə şeir 624خون ز چشم عاشقان بیگناه آمد برونتا ز رویش آن خط عاشق نگاه آمد برون
Pərakəndə şeir 634ز عشق بی مژه تر نمی توان بودنبهار بی می و ساغر نمی توان بودن
Pərakəndə şeir 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Qəsidə 41خوشا عشرت سرای کابل و دامان کهسارشکه ناخن بر دل گل می زند مژگان هر خارش
Qəzəl 2آنچنان کز رفتن گل خار میماند به جااز جوانی حسرت بسیار میماند به جا
Qəzəl 3نغمه آرام از من دیوانه میسازد جداخواب را از دیده این افسانه میسازد جدا
Qəzəl 5شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدااین کباب تر به خون دل شد از اخگر جدا
Qəzəl 8گرچه باشند آن دو زلف مشکبار از هم جدانیستند اما به وقت گیر و دار از هم جدا
Qəzəl 10Gərçi can zahirdə olmuşdur o canandan cüda,Dalğanı kim eyləmiş əslində ümmandan cüda?
Qəzəl 14میتوان در زلفِ او دیدن دلِ بیتاب راپردهپوشی چون کند شب گوهرِ شبتاب را
Qəzəl 17بوی پیراهن دلیلِ راه شد یعقوب راهست از طالب فزون دردِ طلب مطلوب را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.