Qəzəl 1169

هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده استتاروپود عمر را بر یکدگر پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1170

شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده استحیرت سرو تو دست باغبان پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1171

چهره اش خندان و خط مشکبو پیچیده استنامه وا کرده است اما گفتگو پیچیده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1173

هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده استبرگ عیش عالمی در غنچه پنهان دیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1174

بی قراری های جان را چشم تر پوشیده استپیچ و تاب رشته ما را گهر پوشیده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1180

گردش گردون به چشمم گردش پیمانه استعالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1182

شمع را بالین پر، بال و پر پروانه استبستر آسودگی خاکستر پروانه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1185

بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای استدر ته ابر سیه ماه جلا گم کرده ای است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1191

لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1192

زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای استاین نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1195

در بهارستان یکرنگی شراب و خون یکی استبلبل و گل، سرو و قمری، لیلی و مجنون یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1196

عمر شمع صبح و لطف بی بقای او یکی استعهد گل در زود رفتن با وفای او یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1202

هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1203

تا نپوشیده است روی خال را خط دیدنی استتا نگردیده است صاحب تخم ریحان چیدنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1206

بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1207

دل به نور شمع نتوان در گذار باد بستساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1208

هر که دل در غمزه خونریز آن جلاد بسترشته جان بر زبان نشتر فصاد بست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1210

خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بستمصحف روی ترا شیرازه از زنار بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1211

بس که از زهر شکایت لب دل افگار بستدل مرا چون بسته در جیب و بغل زنگار بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1213

محتسب از عاجزی دست سبوی باده بستبشکند دستی که دست مردم افتاده بست!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1214

بهر قتل ما کمر آن حسن بی اندازه بستدفتر گل را خس و خاشاک ما شیرازه بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1215

Xoş olar, kim öz ləbin qoysa ləbi-peymanəyə,Alnını kərpic kimi ya söykəsə meyxanəyə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1216

تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دستاز سبکدستی مرا رطل گران آمد به دست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.