Qəzəl 6055

بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدنبی رسن از چاه هیهات است بالا آمدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6056

غنچه سان مهر خموشی بر لب گفتار زنیا چو لب وا کردی از هم غوطه ها در خار زن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6061

حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزنتا در دل می توان زد حلقه بر هر در مزن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6063

می گدازد شیشه دل را می رنگین حسندل ز ساغر می برد صهبای دل شیرین حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6066

روز چون روشن شود زان روی انور یاد کنشب چو گردد تیره زان زلف معنبر یاد کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6067

با کمند زلف تسخیر دل افگار کناین کهن اوراق را شیرازه از زنار کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6068

زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کنچون چراغ روز، گل را در نظر بی نور کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6074

سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کنرخنه در بنیاد کوه بیستون زین تیشه کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6080

صید دل زین بیش با موی میان خود مکنکینه جوی من ستم بر ناتوان خود مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6083

بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6097

چون زند موج حلاوت کلک شکر بار منپسته خندان شود لب بسته از گفتار من

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6104

دست کوته کرد زلف یار از تسخیر منریخت از زور جنون شیرازه زنجیر من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6105

بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟تا کی از گوش گران بر سنگ آید تیر من؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6115

سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان منپنجه با دریای آتش می زند مرجان من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6117

با سیه چشمان بود بزم می گلگون منساغر از ناف غزالان می زند مجنون من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6122

می کند در پرده دل سیر دایم آه منتا کسی واقف نگردد از غم جانکاه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6124

بس که دارد ناتوانی ریشه در اعضای منسایه همچون دام می پیچد به دست و پای من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6133

خط سر از خال لب جانانه می آرد برونحسن گیرا دام را از دانه می آرد برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6135

دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برونصبح چون گردید روشن، آفتاب آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6137

شمع را شب تیغ روشن از نیام آید بروناز سیاهی اختر پروانه شام آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6138

نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید بروناز تنور سرد هیهات است نان آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6139

چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برونگل ز دنبالش چو سنبل موکشان آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6140

ساقی از میخانه عالمتاب می آید برونگوهر شهوار خوب از آب می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6142

غم ز محنت خانه من شاد می آید برونسیل از ویرانه ام آباد می آید برون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.