Qəzəl 6314

سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6319

گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 632

احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6320

ز عشق صبر تمنا نمی توان کردنقرار در دل دریا نمی توان کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6324

خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6326

مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 633

Qapını bağlayacaq bağban, əgər gəlsə bahar,Ağ gülü pambıq edib öz qulağın güllə tıxar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6330

مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6332

نظر به زلف و خط آن بهشت سیما کنشکسته قلم صنع را تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6334

شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6337

دمید صبح، سر از خواب بیخودی برکنز اشک گرم می آتشین به ساغر کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 634

لبت به خون جگر شسته روی مرجان راخط تو ساخته خس پوش، آب حیوان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 635

ببین به دور لبش خط عنبرافشان راکه چون شراب برون داده راز پنهان را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6355

لب ترا خط سبز آمد از کمین بیرونچه زهر بود که آمد ازین نگین بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 636

بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6360

خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6370

دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6371

دل را به هم شکن که فروزان شود ز حسنکآیینه شکسته چراغان شود ز حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 638

گرفت خط تو دلهای بی قراران راغبار، جامه فتح است خاکساران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6383

از خود برون نرفته هوای سفر مکناین راه را به پای زمین‌گیر سر مکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6403

شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6407

گریان ز کوی او دل ما می رود برونزین باغ، آب رو به قفا می رود برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6408

از تن خجل ز شرم گنه رفت جان برونچون ناوک کجی که رود از کمان برون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6411

در انتهای کار خود از ابتدا ببینزان پیشتر که خاک شوی زیر پا ببین

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.