Saib Təbrizi: Eşq
تا سرو ترا راه به گلزار فتادهگل گشته به تعظیم تو از شاخ پیاده
Qəzəl 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده
Qəzəl 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیدهاز زلف تو یک نافه به تاتار رسیده
Qəzəl 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانهمژگان ترا مردمک دیده نشانه
Qəzəl 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته
Qəzəl 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیدهکه تاب آب ندارد سفال تاب ندیده
Qəzəl 6655در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ایاز حساب زندگی روز شمار آسوده ای
Qəzəl 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ایدر کشاکش داردم زورآزمای تازه ای
Qəzəl 6658نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ایجز سفر در دل نمی گردد مرا اندیشه ای
Qəzəl 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟
Qəzəl 6661ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانهایاز خرابات تو مهر گرمرو پیمانهای
Qəzəl 6663از شراب لعل تا رخسار را افروختیهر که را بود آرزوی خام در دل سوختی
Qəzəl 6666سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدیدعوی خون هم درین عالم به پایان آمدی
Qəzəl 6667زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدیصورت دیوار اگر از خانه بیرون آمدی
Qəzəl 6669هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودیای هزاران خضر فرخ پی فدای بیخودی
Qəzəl 6674دل چسان غم های جانان را کند گردآوری؟چون حبابی بحر عمان را کند گردآوری؟
Qəzəl 6678یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسیسرنگون گردیده زین کشتی درین دریا بسی
Qəzəl 6682شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسیهمچو موج اندیشه از دریا نمی دارد کسی
Qəzəl 6683چند ازان آرام بخش جان جدا باشد کسی؟چشم بر در، گوش بر آواز پا باشد کسی
Qəzəl 6684چند در ایام گل عزلت گزین باشد کسی؟در بهار این چنین زیر زمین باشد کسی
Qəzəl 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستانهاشده است خواب پریشان به چشم بستانها
Qəzəl 6691خاک ما در گوشه میخانه بودی کاشکیحشر ما با شیشه و پیمانه بودی کاشکی
Qəzəl 6707خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگیدستگاه بوسه ما تنگ شد یکبارگی
Qəzəl 6716کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمیتا ز گلزار تو گستاخانه گلها چیدمی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.