Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 857

Əqli biz divanəlikdə bilmişik,Sevgini fərzanəlikdə bilmişik.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 862

حسن آن لبهای میگون بیش گردد در عتابمی دواند ریشه در دل از رگ تلخی شراب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 868

سوز عاشق کم نگردد از فرو رفتن در آباین شرر چون دیده ماهی بود روشن در آب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 871

در محیط عشق باشد از سر پر خون حبابباشد این دریای خون آشام را گلگون حباب

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 875

در شب وصل تو می لرزد دلم چون آفتابتا مباد از رخنه ای آرد شبیخون آفتاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 882

چشم عاشق خاک کوی دلستان بیند به خوابهر چه هر کس در نظر دارد، همان بیند به خواب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 893

روز روشن گل و شمع شب تارست شراببرگ عیش و طرب لیل و نهارست شراب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 896

چهره نوخط آن تازه جوان را دریابزیر ابر تنک آن برق عنان را دریاب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 897

بی خبر شو ز دو عالم، خبر یار طلبدست بردار ز خود، دامن دلدار طلب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 908

Belə bir ahu gözü görməyib heç yan yuxuda,Qəribə söhbət edir bir para insan yuxuda.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 909

Qəlb ilə əql çıxıb cəngə qəhrəman yuxuda,Dəvə qırmış ipini, çünki sariban yuxuda.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 910

عرق‌فشانی آن گلعذار را دریابستاره‌ریزی صبح بهار را دریاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 912

آمد سحر به خانه من یار، بی حجابامروز از کدام طرف سر زد آفتاب؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 914

Çək yana zülfünü, gül surətinə salma niqab,Bu gözəlliklə sənə, söylə, nə lazımdır hicab?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 917

از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 920

Bir ayna kimi vəslinə canan tələb eylə,Əvvəl evi tik, sonra da mehman tələb eylə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 927

دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 929

کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریختیوسف گل پیرهن را در گریبان خار ریخت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 930

باده تلخی که از بویش دل منصور ریختعشق آتشدست در مغز من پرشور ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 936

هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 939

چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاستتیغ شد کند و سماع طایر بسمل بجاست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 941

تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟دل ز دعوی شد سیاه آیینه محشر کجاست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.