Saib Təbrizi: Eşq
خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟
Qəzəl 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست
Qəzəl 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست
Qəzəl 960درد بی درمان پیری منتهای دردهاستمغز پوچ و رنگ زردش کهربای دردهاست
Qəzəl 961Ya gözün yanındadır xal, ya da yaqut dodağın,Harda olsa, çəkəcək aşiqə o sinə dağın.
Qəzəl 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است
Qəzəl 964حیرت شبنم درین گلزار عین حکمت استرتبه بینایی هر کس به قدر حیرت است
Qəzəl 967رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودستگر نمی در ساغر ما هست از جوی خودست
Qəzəl 968حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترست
Qəzəl 970عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست
Qəzəl 977عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست
Qəzəl 980از نسیم آن زلف مشک افشان سبک جولانترستاز صدف آن غنچه سیراب خوش دندانترست
Qəzəl 982حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست
Qəzəl 985هر نقاب روی جانان را نقاب دیگرستهر حجابی را که طی کردی حجاب دیگرست
Qəzəl 987در خم آن زلف دلها را سرود دیگرستشعله آواز را در شب نمود دیگرست
Qəzəl 989مهر را در چشم تنگ ذره نور دیگرستبحر را در تنگنای قطره شور دیگرست
Qəzəl 991هر نفس دولت طلبکار مقام دیگرستاین همای خوش نشین هر دم به بام دیگرست
Qəzəl 993هر نگاه حسرت عشاق آه دیگرستدر دل هر قطره اشکی نگاه دیگرست
Qəzəl 994عشق را بی دست و پایی دست و پای دیگرستراه گم کردن درین ره رهنمای دیگرست
Qəzəl 996نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس استبرگ سبزی زان بهار بی خزان ما را بس است
Türki qəzəl 2Aşiqin göz yaşına rəhm eyləməz ol afitab,Yığlımaq ilə aparmaz od əlindən can kəbab.
Türki qəzəl 3Eldən çıxaram zülfi-pərişanını görgəc,İşdən gedərəm sərvi-xüramanını görgəc.
Türki qəzəl 4Olmadı xürşididən dağlarda rəngin qaşlar,Gördilər ləli-ləbin qan tərlədilər daşlar.
Türki qəzəl 5Məni məhrum edən rüxsaridən zülfi-pərişandır,Bu dəryayi-lətafət mövci-ənbər içrə pünhandır.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.