Qəzəl 745

دادم ز شور عشق به سیلاب خانه راکردم به خارخار بدل آشیانه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 749

روشن ز داغ های نهان ساز سینه رااز پشت، رو شناس کن این آبگینه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 755

از نان و آب نیست بقا و ثبات ماباشد ز درد و داغ محبت حیات ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 762

داغ است لاله زار دل دردمند ماخواند نوا به آتش سوزان سپند ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 765

منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 776

خون در دل هوا و هوس کرده ایم مامنع سگان هرزه مرس کرده ایم ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 782

Göz yaşım ilə dönübdür qara torpaq çəmənə,Qürbət eldən köç edib gəldi xəyalım vətənə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 787

بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 792

آمد خزان و تر نشد از می گلوی مارنگی درین بهار نیامد به روی ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 793

Hər kəsin ki, əlləri adət edə peymanəyə,Bil ki, o bir də uzanmaz təsbehi-səddanəyə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 800

از دست و تیغ عشق فگارند لاله‌هادر خاک و خون نشسته یارند لاله‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 809

استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 810

گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 814

نه کفر شناسد دل حیران و نه دین رااز نقش چپ و راست خبر نیست نگین را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 820

درمانده این جسم نزارست دل مادر سنگ نهان همچو شرارست دل ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 823

Hicran düyünü qafilə oldu sinəm üstə,Sarban uyuyur, qafilə qalmış hələ düzdə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 824

فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 825

ای خانه زنبور ز فکر تو جگرهاآیینه حیرت ز جمال تو نظرها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 826

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌هاکار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 827

ای خار و خس بحر ثنای تو سخن‌هاگنجینه گوهر ز مدیح تو دهن‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 830

چشم همیشه مستت خمار کرد ما رازلف سبک عنانت سیار کرد ما را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 834

وحشت بود ز مردم از خویش بی خبر راپیوند نیست حاجت این نخل خوش ثمر را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 840

ز جوش عشق شود با قوام، شیره جان‌هاز عقل پا به رکاب سفر شوند روان‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 841

اندیشه نبود عشق را از موجه شمشیرهاسیر چراغان می کند مجنون ز چشم شیرها

Saib TəbriziQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.