Saib Təbrizi: Eşq
شد از رکاب تو پیدا هلال عید مراگشوده شد در جنت ازین کلید مرا
Qəzəl 6213به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدنگل از گلهای خوشبو در گریبان می توان چیدن
Qəzəl 6217ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشنشبستان جهان گردید ازان سیمین بدن روشن
Qəzəl 6219شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن
Qəzəl 6220قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کنبیا در سینه من بر مجنون را تماشا کن
Qəzəl 6225به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کنچو صبح وصل خندانم ازین لطف نمایان کن
Qəzəl 6231سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار منبه یک خمیازه گل می شود آخر بهار من
Qəzəl 6242ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه منز شوخی می کند چون زلف خود بازی به آه من
Qəzəl 6247ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرونز پای گل به صحرا خارخارم می کشد بیرون
Qəzəl 6250چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرونگل از دنبالش آید چون زلیخا از چمن بیرون
Qəzəl 6253اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهنتن سیمین جانان می شود روشن ز پیراهن
Qəzəl 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنانگوی چوگان خم زلف تو سیمین ذقنان
Qəzəl 626چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟چو سیل جذبه دریاست بس دلیل مرا
Qəzəl 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردننتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن
Qəzəl 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟
Qəzəl 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟باد با تخت سلیمان چه تواند کردن؟
Qəzəl 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟من عاجز چه به تقدیر توانم کردن؟
Qəzəl 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن
Qəzəl 6284می کند آن که علاج دل بیچاره منکاش می داشت خبر از دل آواره من
Qəzəl 6289نیست امروز ز مژگان گهرافشانی منگریه شسته است به طفلی خط پیشانی من
Qəzəl 6290من که بیخود شدم از می، چه کند ساز به من؟در چنین وقت کجا می رسد آواز به من؟
Qəzəl 6300شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرونسیل ازین گوشه ویرانه نیاید بیرون
Qəzəl 6306خمار سوخت مرا ساقیا شراب رسانمرا به چشمه حیوان ازین سراب رسان
Qəzəl 631به هر که هر چه ضرورست داده اند آن رابس است آب دهن آسیای دندان را
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.