Xaqani Şirvani: Eşq
Ey hüsnü şəhərdə şöhrətli canan,Min aşiq vəslini arzular hər an.
Rübai 180Gecəni zülmət et saçınla, canan,Ey vüsal gecəsi, bitmə heç zaman!
Rübai 203Ey könül, o şuxdan olmaz sənə yar,Onun sevgisinə yoxdur etibar.
Rübai 205Ey könül, yenə də gəlmişdir bahar,Nəsimin ətrindən badə tutub yar!
Rübai 213دُر زآن لب لعل نوش خوردت چینملاله همه زآن رخ چو وردت چینم
Rübai 231در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم
Rübai 240Sən, ey vəfasızım, sən, ey qan tökən,Bilirsən: qəmxaram sənə əzəldən.
Rübai 246Odlu göz yaşlarım axar hər zaman,Odla su içində yatıram, inan.
Rübai 249Dedin ki, gedirəm, getmə, a canan!Getsən, bil ki, məni öldürər hicran.
Rübai 250O zəncir zülfünü, gəl, arxana at,Mən dəli oluram, onu az oynat!
Rübai 258Dostuna söz verdin, əməl et hər an,Əhdini, əzizim, pozma heç zaman.
Rübai 261Tapanda ariflər yanında mənzil,Eşqin göməyilə həll olar müşkül,
Rübai 271Mən səni gizlicə sevirəm, canan,Saraltma üzümü, qoy yanmasın can.
Rübai 278Xaqani, kim sənə eyləsə sitəm,Sən ona yaxşılıq elə dəmadəm.
Rübai 287Görürəm, üzünü hərarət alır,Əqrəbin içində ayın saralır.
Rübai 288Ömür ötüb keçdi bir kam almadan,Yarın vüsalına tapmadım imkan.
Rübai 306Zülfün düşən kimi gözəl simayə,Saldı camalına ötəri sayə.
Rübai 309Eşqinin odunu alovlandırdın,Mənimtək min aşiq qəlbi yandırdın.
Rübai 312Eşqində olmuşam zarü-pərişan,Eşqinin oduna yanmışam hər an.
Rübai 314Əzablar içində ömr oldu yarı,Sonra fələk verdi mənə dildan.
Rübai 323Ey tərsa gözəli, ol mənə qəmxar,Hər bir kəlisada səni sevən var.
Rübai 326Sən haman daşqəlbli gözəlsən, canan!Əzəlkindən artiq şirinzəbansan.
Rübai 330Mən idim xəlvətdə, bir də o dildar,Zülfünü boynuma dolamışdı yar.
Rübai 332Xaçpərəst, ağbəniz yarın eşqilə,Danışdım Abxazda gürcücə belə:
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.