Eşq
کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد
Qəzəl 2738شاخ گل از دست و چوگان تو یادم می دهدغنچه از گوی گریبان تو یادم می دهد
Qəzəl 2742چشم او تعلیم رم کردن به آهو می دهدغمزه او تیغ بیباکی به ابرو می دهد
Qəzəl 2743صیقل دل فیض آه صبحگاهی می دهدصبحدم بر صدق این معنی گواهی می دهد
Qəzəl 2744چشم فتانت که داد دلبریایی می دهدغمزه را تعلیم کافر ماجرایی می دهد
Qəzəl 2745خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید
Qəzəl 2746برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید
Qəzəl 2747یوسف زندانی ما راحت از دنیا ندیداز عزیزان هیچ کس خوابی برای ما ندید
Qəzəl 2749باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید
Qəzəl 2753مست شد نقاش تا آن چشم جادو را کشیدطاقتش شد طاق تا آن طاق ابرو را کشید
Qəzəl 2754پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید
Qəzəl 2757خواری از اغیار بهر یار می باید کشیدناز خورشید از در و دیوار می باید کشید
Qəzəl 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
Qəzəl 2761جوش گل شد باده سرجوش می باید کشیدحلقه از ساغر به گوش هوش می باید کشید
Qəzəl 2763سرکشی از زلف آن خودکام می باید کشیدوحشت چشم غزال از دام می باید کشید
Qəzəl 2764چون صراحی رخت در میخانه می باید کشیداین که گردن می کشی پیمانه می باید کشید
Qəzəl 2767دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشیدقطره خونی چه دریاهای خون بر سر کشید
Qəzəl 2768هر که جام می به روی دلستان بر سر کشیدآب کوثر در بهشت جاودان بر سر کشید
Qəzəl 2769از سرم چون شمع آخر سوز پنهان سر کشیدز آنچه دامن می کشیدم از گریبان سر کشید
Qəzəl 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما
Qəzəl 2773از گرانان هر که چون عنقا گرانجانی کشیدبار کوه قاف بتواند به آسانی کشید
Qəzəl 2775تا نکرد از گریه چشم خویش را خاور سفیداز گریبانش نشد مهر بلند اختر سفید
Qəzəl 2778مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید
Qəzəl 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ماگل به دامن بر سر دیوانه می ریزیم ما
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.