Eşq
هر سخنسازی به آن آیینه رو همخانه شدطوطی بی طالع ما سبزه بیگانه شد
Qəzəl 2434درد من خاطرنشان یار بیپروا نشدخدمت چشم ترم در راه او مجرا نشد
Qəzəl 2436از تماشایی صفای روی جانان کم نشدعالمی گل چید و برگی زین گلستان کم نشد
Qəzəl 2441نقطه خال لبت خط بر سویدا میکشددر گوشت حلقه در گوش ثریا میکشد
Qəzəl 2442منعم از دلبستگی آزار دنیا میکشدتا گهر دارد صدف تلخی ز دریا میکشد
Qəzəl 2445زخم گل آب از نوای آبدارم میکشدشور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
Qəzəl 2447Sürünər torpaq ilə, zülfü yerə şanə çəkər,Açar hərdən yaxasın, gərdənini yanə çəkər.
Qəzəl 2451سر و بالای تو فریاد از لب جو میکشدآب را بر خاک از رفتار دلجو میکشد
Qəzəl 2454حسرت از منقار خونآلود بلبل میچکدپاکدامانی چون شبنم از رخ گل میچکد
Qəzəl 2460هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماندعقده ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماندماند
Qəzəl 2462عاقبت در سینه ام دل از تپیدن بازماندبس که پر زد درقفس این مرغ از پرواز ماند
Qəzəl 2465بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند
Qəzəl 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند
Qəzəl 2479حُسن را پوشیده در خط چون عنبر کردهاندچشمه آیینه را خسپوش جوهر کردهاند
Qəzəl 2480Yəqin o bal gülüşə süd qatılıb, bir də şəkərCan alan ləblər isə duzludu, bilsən, nə qədər?!
Qəzəl 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کردهاندآتش سوزنده را بر خود گلستان کردهاند
Qəzəl 2485از لبش آنها که خود را در شراب افکنده اندخویش را از آب حیوان در سراب افکنده اند
Qəzəl 2489از مروت نیست منع صوفی از ذکر بلندمهر خاموشی در آتش چون زند بر لب سپند؟
Qəzəl 2490تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمندبر فلک ماه تمام از هاله شد زناربند
Qəzəl 2491پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟در تماشاگاه او پا در حنا دارد سپند
Qəzəl 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختنداز غبار خاطر مجنون بیابان ساختند
Qəzəl 2497هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زندچون سر منصور مهر خویش بر بالا زند
Qəzəl 2499ناله ممکن نیست از دلهای پرخون سرزندچون شود لبریز جام، از وی صدا چون سرزند
Qəzəl 250حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.