Qəzəl 2159

از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته استاین بار جنون سخت به من تنگ گرفته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 216

چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟حرف وصوت از دل برد کی خارخار بوسه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2163

زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده استزان سیب ذقن قسمت ما دست گزیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2164

رخسار تو روز سیه ریش ندیده استزلف سیهت مفلسی دل نکشیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2165

از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده استاین سیل سبکسیر به هر کوچه دویده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2169

صبح از لب لعل تو پیام نمکینی استشام از شکن زلف گرهگیر تو چینی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 218

هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه رامی‌دهد ترجیح بر کان بدخشان شیشه را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2183

گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیستگنجینه این راز به غیر از دل شب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2187

لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2189

بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 219

دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2190

در موج پریشانی ما فاصله ای نیستامروز به جمعیت ما سلسله ای نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2191

در معرکه عشق ز جرأت خبری نیستغیر از سپر انداختن اینجا سپری نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2194

در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشتلیک از ته دل روی توجه به نشان داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2195

رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2199

از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفتاز کاوش غم بر دل بی کینه من رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2200

ای زلف تو شیرازه دیوان قیامتهم سلسله، هم سلسله جنبان قیامت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2201

قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2204

این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2209

سر زهاد خشک بی شورستلب دلمردگان لب گورست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 221

نیست در طالع قدوم میهمان این خانه راسیل بردارد مگر از خاک، این ویرانه را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2211

می گلرنگ خونی رازستلب ساغر خموش غمازست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2214

سفر اهل شوق در وطن استخلوت اهل دل در انجمن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2219

لطف و قهر زمانه هر دو یکی استگره دام و دانه هر دو یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.