Eşq
آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است
Qəzəl 1903صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است
Qəzəl 1904Olub ol qara saçın, gör, necə heyranı odun,Hindliyə məskən olubdur həmişə yanı odun.
Qəzəl 1906با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است
Qəzəl 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است
Qəzəl 1909Neçə qəlbi şişətək vurdu daşa, eylədi zar,Bu ki əfsanə imiş, “yar ürəyi nazik olar”.
Qəzəl 1911روی تو برق خرمن آسایش دل استزلف تو تازیانه جانهای غافل است
Qəzəl 1912Bu həyat çeşməsi o gül üzünün şəbnəmidir,Zülfünün ətri yayılmış, elə ənbər kimidir.
Qəzəl 1913شاخی که چار فصل پر از میوه و گل استدست ز کار رفته اهل توکل است
Qəzəl 1914کام از تو هر که یافت سلیمان عالم استدستی که در میان تو شد حلقه خاتم است
Qəzəl 1918در زیر تیغ یار که سرها در او گم استداریم حیرتی که نظرها در او گم است
Qəzəl 1927مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن استچون نبض، زندگانی ما در تپیدن است
Qəzəl 1930از خون چو داغ لاله حصار دل من استهر که بوی خون شنوی منزل من است
Qəzəl 1931چشم اثر به گریه مستانه من استخط نجات بر لب پیمانه من است
Qəzəl 1934طومار زلف شرح پریشانی من استآیینه فرد دفتر حیرانی من است
Qəzəl 1936در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست
Qəzəl 1938سرچشمه حیات لب می چکان اوستعمر دوباره سایه سرو روان اوست
Qəzəl 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست
Qəzəl 1946پوچ است هر سری که نه در وی هوای توستسهوست سجده ای که نه بر خاک پای توست
Qəzəl 1947لعل لب پیاله می آبدار ازوستجوش صباحت گل روی بهار ازوست
Qəzəl 1950Mən nə təxtü-tac, nə də mülki-Süleyman istərəm.Kaş ki, məndən razı qalsın nazlı canan, istərəm.
Qəzəl 1953جام شراب مرهم دلهای خسته استخورشید مومیایی ماه شکسته است
Qəzəl 1956پیری اگر چه بال و پرم را شکسته استپای جهان نورد خیالم نبسته است
Qəzəl 1959آن کس که تاج را به فریدون گذاشته استسودای عشق در سر مجنون گذاشته است
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.