Qəzəl 1695

دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1699

اگر چه زلف ترا دل ز کفر تاریک استز خط، لب تو گناهی به توبه نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1701

به غم نشاط من خاکسار نزدیک استخزان من چو حنا با بهار نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1703

حضور سوخته عشق در دل تنگ استکه آرمیده بود تا شرار در سنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1706

به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1716

Yarımın sinəsi ağdır təzə qardan, görünür,Hər işin axırı əvvəlcə qərardan görünür.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1717

ز رنگ آل، ظهور جلال معلوم استجلال حسن ز روی جمال معلوم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 172

Saqi, gəl saxsı qədəhlə qəmimi yüngül elə,Həvəsim yoxdu qalım dünyada bir zərrə belə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1720

عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1726

صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1729

بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1730

زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1735

Eşq hər bir gözələ daireyi-əfsundur,Leylinin bəxti qara oldu, səbəb Məcnundur.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1738

رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1741

ز درد، عشق مرا بی نیاز ساخته استز جستجوی دوا بی نیاز ساخته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1742

هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1746

Üzdəki göz yaşlarım yarın fərağında yatar,Həna aşiqdi məgər dilbər ayağında yatar?

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1747

به هر دل آتشی از روی دلبر افتاده استسپند ماست که از چشم مجمر افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1749

به نامرادی ما عشق مایل افتاده استوگرنه مطلب کونین در دل افتاده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1750

نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1751

نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1754

رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1760

Dostluğu namədə kim bilsə, o, biganə olar,Şama dostluq eləyən sidqilə pərvanə olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.