Qəzəl 1763

Gizlin, nəyə lazım, edəsən yara məhəbbət?Eşq olsa, o nə səd biləcəkdir, nə də sərhəd.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1769

مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1774

ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی استدهان پسته پر از خون دل ز خندانی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1777

بلای مردم آزاده، لاف یکتایی استاگر به سرو شکستی رسد ز رعنایی است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1781

ز داغ عشق مرا شد دل خراب درستاگر شکسته مه شد ز آفتاب درست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1784

ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1786

ز اضطراب دل آن زلف تابدار شکستز خامکاری این میوه شاخسار شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1788

ز باده حالت فرزانه می توان دانستحریف را به دو پیمانه می توان دانست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1791

ز عشق در اگر نور آشنایی هستبه زیر خاک هم امید روشنایی هست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1793

سیاه مستی چشم از شرابخانه کیست؟عقیق چهره و لعل لب از خزانه کیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1794

ز زلف او دل عشاق را محابا نیستکبوتران حرم را ز دام پروا نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1795

به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیستسیاه خیمه این دشت جز سویدا نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1796

دروغ شیوه طبع یگانه ما نیستشرر فشانی، کار زبانه ما نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1801

اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیستز پا فتادن این راه، کم ز منزل نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1809

زمین چو ریگ روان است بر جناح سفردر او فشردن پای ثبات ممکن نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1810

چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1813

شب فراق ز روز حساب خالی نیستکه از بیاض، سواد کتاب خالی نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1814

نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیستز بوی گل نفس نوبهار خالی نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1817

ستاره سوخته عشق را پناهی نیستدر آفتاب قیامت گریزگاهی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1820

میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1825

به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشتکدام تشنه، لب خود به جویبار گذاشت؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1828

Yüz heyif, keçdi zaman, gül kimi canan soldu,Baharın fəsli ötüb, gül də pərişan oldu.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1835

ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافتز نیش، چاشنی نوش من بلندی یافت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1839

اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفتچگونه از دلم ای دلنواز خواهی رفت؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.