Qəzəl 4407

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4408

هر نقطه کز این دایره بیکار شمارندصاحب نظران خال لب یار شمارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 441

تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست می‌دارم که عاشق شعرِ حالی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4410

از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4417

چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4422

گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4427

خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4428

آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 443

Qocalıq vaxtı yerə qoyma sən o mey camını,Qaytarır köhnə şərab gəncliyinin ilhamını.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4436

خوب است که بی رنج طلب کام برآیدآن کام چه ارزد که به ابرام برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4442

مشکل که دل از ناله و فریاد گشایداز غنچه پیکان چه گره باد گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4443

از سیر چمن کی دل افگار گشایداین عقده مگر از رخ دلدار گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4444

با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4445

یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4447

با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4451

فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4452

طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4456

خط سیه مبادا زان خال سربرآردعمرش تمام گردد چون مور پربرآرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4458

از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارداز گوشمال گرداب دریا چه باک دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4461

سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4462

دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4465

خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4467

از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشم‌بسته از دام دیده‌ور شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4468

در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.