Qəzəl 70

آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرسآن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 71

به تودیع تو جان می‌خواهد از تن شد جدا حافظبه جان کندن وداعت می‌کنم حافظ خداحافظ

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 74

گر من از عشق غزالی غزلی ساخته‌امشیوه تازه‌ای از مبتذلی ساخته‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 77

برو ای تُرک که تَرک تو ستمگر کردمحیف از آن عمر که در پای تو من سرکردم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 78

نفسی داشتم و ناله و شیون کردمبی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 81

شب گذشته شتابان به رهگذار تو بودمبه جلد رهگذر اما در انتظار تو بودم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 83

یار و همسر نگرفتم که گرو بود سرمتو شدی مادر و من با همه پیری پسرم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 85

در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمی‌شوی که ببینی چه می‌کشم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 86

گلچین که آمد ای گل من در چمن نباشمآخر نه باغبانم شرط است من نباشم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 87

اگرچه رند و خراب و گدای خانه به دوشمگدائی در عشقت به سلطنت نفروشم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 91

چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 93

تا کی چو باد سر بدوانی به وادی‌امای کعبهٔ مراد ببین نامرادی‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 94

امشب از دولت می دفع ملالی کردیماین هم از عمر شبی بود که حالی کردیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 95

مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیمخوش رویهم آن شب من و مه ریخته بودیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

تا کی در انتظار گذاری به زاری‌امباز آی بعد از این همه چشم‌انتظاری‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 97

ای شاخ گل که در پی گلچین دوانی‌اماین نیست مزد رنج من و باغبانی‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

از زندگانی‌ام گله دارد جوانی‌امشرمندهٔ جوانی از این زندگانی‌ام

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 100

هر سحر یاد کز آن زلف و بناگوش کنیمروز خود با شب غم دست در آغوش کنیم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 101

بلبل عشقم و از آن گل خندان گویمسخن از آن گل خندان به سخندان گویم

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتنگر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 107

آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودنیا حریفی نشود رام چه خواهد بودن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 109

ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 110

نالد به حال زار من امشب سه تار مناین مایهٔ تسلی شب های تار من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 111

به اختیار دلی برد چشم یار از منکه دور از او ببرد گریه اختیار از من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.