Eşq
آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرسآن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس
Qəzəl 71به تودیع تو جان میخواهد از تن شد جدا حافظبه جان کندن وداعت میکنم حافظ خداحافظ
Qəzəl 74گر من از عشق غزالی غزلی ساختهامشیوه تازهای از مبتذلی ساختهام
Qəzəl 77برو ای تُرک که تَرک تو ستمگر کردمحیف از آن عمر که در پای تو من سرکردم
Qəzəl 78نفسی داشتم و ناله و شیون کردمبی تو با مرگ عجب کشمکشی من کردم
Qəzəl 81شب گذشته شتابان به رهگذار تو بودمبه جلد رهگذر اما در انتظار تو بودم
Qəzəl 83یار و همسر نگرفتم که گرو بود سرمتو شدی مادر و من با همه پیری پسرم
Qəzəl 85در وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمعاشق نمیشوی که ببینی چه میکشم
Qəzəl 86گلچین که آمد ای گل من در چمن نباشمآخر نه باغبانم شرط است من نباشم
Qəzəl 87اگرچه رند و خراب و گدای خانه به دوشمگدائی در عشقت به سلطنت نفروشم
Qəzəl 91چه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمخون کند خاطر من خاطره عهد قدیم
Qəzəl 93تا کی چو باد سر بدوانی به وادیامای کعبهٔ مراد ببین نامرادیام
Qəzəl 94امشب از دولت می دفع ملالی کردیماین هم از عمر شبی بود که حالی کردیم
Qəzəl 95مهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیمخوش رویهم آن شب من و مه ریخته بودیم
Qəzəl 96تا کی در انتظار گذاری به زاریامباز آی بعد از این همه چشمانتظاریام
Qəzəl 97ای شاخ گل که در پی گلچین دوانیاماین نیست مزد رنج من و باغبانیام
Qəzəl 98از زندگانیام گله دارد جوانیامشرمندهٔ جوانی از این زندگانیام
Qəzəl 100هر سحر یاد کز آن زلف و بناگوش کنیمروز خود با شب غم دست در آغوش کنیم
Qəzəl 101بلبل عشقم و از آن گل خندان گویمسخن از آن گل خندان به سخندان گویم
Qəzəl 105خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتنگر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن
Qəzəl 107آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودنیا حریفی نشود رام چه خواهد بودن
Qəzəl 109ای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنزلف تو روز روشن مردم سیاه کن
Qəzəl 110نالد به حال زار من امشب سه تار مناین مایهٔ تسلی شب های تار من
Qəzəl 111به اختیار دلی برد چشم یار از منکه دور از او ببرد گریه اختیار از من
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.