Eşq
کس نیست در این گوشه فراموشتر از منوز گوشهنشینان تو خاموشتر از من
Qəzəl 113تیرهگون شد کوکبِ بختِ همایونفالِ منواژگون گشت از سپهر واژگون اقبالِ من
Qəzəl 115باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمیکشد نرگس و نارنج سری باز به من
Qəzəl 116عشقی که درد عشق وطن بود درد اواو بود مرد عشق که کس نیست مرد او
Qəzəl 117یادم نکرد و شاد حریفی که یاد از اویادش بخیر گرچه دلم نیست شاد از او
Qəzəl 118ای آفتاب هالهای از روی ماه تومه بر لب افق لبهای از کلاه تو
Qəzəl 121کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی
Qəzəl 123مایه حسن ندارم که به بازار من آییجانفروش سر راهم که خریدار من آیی
Qəzəl 124رندم و شهره به شوریدگی و شیداییشیوهام چشمچرانی و قدحپیمایی
Qəzəl 125شکفتهام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی
Qəzəl 126بزن که سوز دل من به ساز میگوییز ساز دل چه شنیدی که باز میگویی
Qəzəl 127راه گم کرده و با روی چو ماه آمدهایمگر ای شاهد گمراه به راه آمدهای
Qəzəl 128هردم چو توپ میزندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای
Qəzəl 131چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟
Qəzəl 132نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی
Qəzəl 133ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی
Qəzəl 134باز امشب ای ستاره تابان نیامدیباز ای سپیده شب هجران نیامدی
Qəzəl 135آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری
Qəzəl 137زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری
Qəzəl 139ز دریچههای چشمم نظری به ماه داریچه بلند بختی ای دل که به دوست راه داری
Qəzəl 140دستی که گاه خنده به آن خال میبریای شوخ سنگدل دلم از حال میبری
Qəzəl 141دل و جانی که دربردم من از ترکان قفقازیبه شوخی میبرند از من سیهچشمان شیرازی
Qəzəl 143در دیاری که در او نیست کسی یار کسیکاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی
Qəzəl 144رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.