Qəzəl 112

کس نیست در این گوشه فراموش‌تر از منوز گوشه‌نشینان تو خاموش‌تر از من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 113

تیره‌گون شد کوکبِ بختِ همایون‌فالِ منواژگون گشت از سپهر واژگون اقبالِ من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

باز شد روزنی از گلشن شیراز به منمی‌کشد نرگس و نارنج سری باز به من

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 116

عشقی که درد عشق وطن بود درد اواو بود مرد عشق که کس نیست مرد او

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

یادم نکرد و شاد حریفی که یاد از اویادش بخیر گرچه دلم نیست شاد از او

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

ای آفتاب هاله‌ای از روی ماه تومه بر لب افق لبه‌ای از کلاه تو

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 121

کار گل زار شود گر تو به گلزار آیینرخ یوسف شکند چون تو به بازار آیی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 123

مایه حسن ندارم که به بازار من آییجان‌فروش سر راهم که خریدار من آیی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 124

رندم و شهره به شوریدگی و شیداییشیوه‌ام چشم‌چرانی و قدح‌پیمایی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 125

شکفته‌ام به تماشای چشم شهلاییکه جز به چشم دلش نشکفد تماشایی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 126

بزن که سوز دل من به ساز می‌گوییز ساز دل چه شنیدی که باز می‌گویی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

راه گم کرده و با روی چو ماه آمده‌ایمگر ای شاهد گمراه به راه آمده‌ای

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 128

هردم چو توپ می‌زندم پشت پای وایکس پیش پای طفل نیفتد که وای وای

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 131

چه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟چه شد که شیوهٔ بیگانگی رها کردی؟

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

نالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیگرچه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مدهوش شدی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 134

باز امشب ای ستاره تابان نیامدیباز ای سپیده شب هجران نیامدی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 135

آن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریماهم از کارگه دیده نهان شد چو پری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 137

زلف او برده قرار خاطر از من یادگاریمن هم از آن زلف دارم یادگاری بیقراری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 139

ز دریچه‌های چشمم نظری به ماه داریچه بلند بختی ای دل که به دوست راه داری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 140

دستی که گاه خنده به آن خال می‌بریای شوخ سنگدل دلم از حال می‌بری

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

دل و جانی که دربردم من از ترکان قفقازیبه شوخی می‌برند از من سیه‌چشمان شیرازی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 143

در دیاری که در او نیست کسی یار کسیکاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq
Qəzəl 144

رفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیحسرت عهد و وداعم با دل و دلدار باقی

Məhəmmədhüseyn ŞəhriyarQəzəl2 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.