Rübai 83

ترکم چو کمان ابروان کرد به زهتیر مژه انداخت از آن بر که و مه

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 90

معشوق ز ذوق باده گلناریدر ساخته بود دوش با بیداری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 94

ای عاشق رخسار تو چون ما خیلیخود نیست به عاشقان دلت را میلی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 95

جان منی ای نگار و سلطان منیسلطان منی ولی به فرمان منی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Məsnəvi 2

مگر کرد شاهی به وقتی شکاربه سرمنزل ژنده‌پوشی گذار

Məczub TəbriziMəsnəvi3 dəq
Məsnəvi 3

شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین

Məczub TəbriziMəsnəvi2 dəq
Müfrəd 5

لبی که لب ز دعا بست بسته شد در اوسری که سجده ندانست خاک بر سر او

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 5

ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبی‌یاد لبش بودن البته زیان دارد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 7

دردمندان تو از درد دوا یافته‌اندزهرنوشان تو از زهر شفا یافته‌اند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 8

مژده ای دل پیک جانان می‌رسدپیک جانان است و خندان می‌رسد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 12

مرا هر دم به کویت شوق دل ناچار می‌آردنمی‌داند که بی‌تابی ملامت بار می‌آرد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 13

مژده ای دل که یار می‌آیدغم مخور غم‌گسار می‌آید

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 19

روز عید آن شوخ اگر جولان کندشهر و صحرا را پر از قربان کند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 24

با تبسم تا لبش تمهید احسان می‌کندغمزه شوخش به ایمایی پشیمان می‌کند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 25

مرا که با لب او نوبت سخن نرسداز آن چه باک که دستم به انجمن نرسد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 26

تا چند آب حسرتم از چشم تر چکدخون‌آبه لاله لاله ز داغ جگر چکد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 28

تا جمالت شمع این کاشانه شدآفتاب از جان و دل پروانه شد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 31

هر که آید به در میکده دیوانه کنندآشنا هر که شود از همه بیگانه کنند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 33

آن زمان کاین فتنه‌ها در عالم ارواح بوددر دبستان جنون درسم هو الفتاح بود

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 34

جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 35

وقت آن شد کز دلم صبح سعادت سر زنددولت دیدار یارم حلقه‌ای بر در زند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 36

عاشقان در دل شب چشم تری بگشایندباشد از غیب به روی تو دری بگشایند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 37

عندلیبی در گلستان ناله مستانه کردعشق گل یعنی ببین ما را چه خوش دیوانه کرد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 39

غمزه‌ات ناوک‌فشانی می‌کندبا دلم خوش مهربانی می‌کند

Məczub Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.