Eşq
با منست آنکس که بودم طالب او با منستهم تنم را جان شیرین است و هم جانرا تن است
Qəzəl 45از دهانش بسخن جز اثری نتوان یافتاز میانش بمیان جز کمری نتوان یافت
Qəzəl 47دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست
Qəzəl 49آنکس که دیده در طلب او مسافر استعمریست تا که در دل و جانم مسافر است
Qəzəl 51آنچه جان گفت به دل باز نمییارم گفتبه کسی رمزی از آن راز نمییارم گفت
Qəzəl 52این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است
Qəzəl 56صبح ظهور دم زد و عالم پدید شدبهر رخت ز مشرق آدم پدید شد
Qəzəl 62بتم باهر سری هر سو سروکار دگر داردغمش با هر دلی سودا و بازار دگر دارد
Qəzəl 64پا ز حد خویش بیرون نمیباید نهادگر نهادی پیش ازاین، اکنون نمیباید نهاد
Qəzəl 66دل ما هر نفسی مشرب دیگر داردراه و رسم دگر و مذهب دیگر دارد
Qəzəl 67مَهَت هر لحظه از کو مینمایدهلالآسای ابرو مینماید
Qəzəl 69دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد
Qəzəl 70ز قدت سرو بستان آفریدندز رویت ماه تابان آفریدند
Qəzəl 72شاه بتان ماه رخان عرب رسیدبا قامت چو نخل و لب چون رطب رسید
Qəzəl 77چون عکس رخ دوست در آینه عیان شدبر عکس رخ خویش نگارم نگران شد
Qəzəl 80نهان بصورت اغیار یار پیدا شدعیان بنقش و نگار آن نگار پیدا شد
Qəzəl 83اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد
Qəzəl 84مرا دلیست که در وی بغیر دوست نگنجددرین حضیره هر آنکس که غیر اوست نگنجد
Qəzəl 86ز دریا موج گوناگون برآمدز بیچونی برنگ چون برآمد
Qəzəl 87می حدیثی از لب ساقی روایت می کندباده از سرمستی چشمش حکایت میکند
Qəzəl 91دل از بند من بیدل رها شدنمیدانم کِه او دید و کجا شد
Qəzəl 92ایجمال تو در جهان مشهورلیکن از چشم انس و جان مستور
Qəzəl 93مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر
Qəzəl 95دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظرچشم در منظور ناظر لیک از وی بیخبر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.