Qəzəl 97

میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 100

نخست دیده طلب کن پس آنگهی دیداراز آنکه یار کند جلوه بر الولابصار

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

دلا گر دیده ای داری بیا بگشا بدیدارشز رخسار پریرویان ببین خوبی ز رخسارش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

مرا از رویِ هر دلبر، تجلّی می‌کند رویشنه از یک‌سوش می‌بینم که می‌بینم ز هر سویش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 110

تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 114

بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یک‌به‌یک

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 122

از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

ما مست و خراب چشم یاریمآشفته زلف آن نگاریم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 124

گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 125

ز چشم مست ساقی من ‌‌‌‌‌خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

ما از میان خلق کناری گرفته ایمواندر کنار خویش نگاری گرفته ایم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 128

یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردمتا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 131

ما از ازل مقامر و خمار آمدیمدردی کشان میکده یار آمدیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 134

گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 140

ز چشم من توئی در جمال خود نگرانچرا جمال تو از خویشتن شود پنهان

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 142

دلی دارم که باشد جای جانانمدام از دل بود ماوای جانان

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 147

ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 148

پیش و قد ریش از سر و گلستان دم مزندر تماشای بهار و باغ و بستان دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 157

آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 158

آن که خود را مینماید در رخ خوبان چو ماهمیکند از دیده عشاق در خوبان نگاه

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 160

منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بی‌نوا مانده

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.