Eşq
میفرستد هر زمانی دوست پیغامی دگرمیرسد دل را ازو هر لحظه الهامی دگر
Qəzəl 100نخست دیده طلب کن پس آنگهی دیداراز آنکه یار کند جلوه بر الولابصار
Qəzəl 104دلا گر دیده ای داری بیا بگشا بدیدارشز رخسار پریرویان ببین خوبی ز رخسارش
Qəzəl 105دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش
Qəzəl 108مرا از رویِ هر دلبر، تجلّی میکند رویشنه از یکسوش میبینم که میبینم ز هر سویش
Qəzəl 110تا شراب عشق از جام ازل کردیم نوشتا ابد هرگز نخواهیم آمد از مستی بهوش
Qəzəl 114بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یکبهیک
Qəzəl 119هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم
Qəzəl 122از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم
Qəzəl 123ما مست و خراب چشم یاریمآشفته زلف آن نگاریم
Qəzəl 124گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم
Qəzəl 125ز چشم مست ساقی من خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم
Qəzəl 127ما از میان خلق کناری گرفته ایمواندر کنار خویش نگاری گرفته ایم
Qəzəl 128یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردمتا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم
Qəzəl 131ما از ازل مقامر و خمار آمدیمدردی کشان میکده یار آمدیم
Qəzəl 134گه چو چنگم و گاه چو نی بنوازمگه بهر ساز که سازی تو مرا میسازم
Qəzəl 140ز چشم من توئی در جمال خود نگرانچرا جمال تو از خویشتن شود پنهان
Qəzəl 141کو جذبه که آن بستاند مرا از منکو جرعه که تا گردم فارغ از من
Qəzəl 142دلی دارم که باشد جای جانانمدام از دل بود ماوای جانان
Qəzəl 147ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن
Qəzəl 148پیش و قد ریش از سر و گلستان دم مزندر تماشای بهار و باغ و بستان دم مزن
Qəzəl 157آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
Qəzəl 158آن که خود را مینماید در رخ خوبان چو ماهمیکند از دیده عشاق در خوبان نگاه
Qəzəl 160منم ز یار نگارین خود جدا ماندهبه دست هجر گرفتار و بینوا مانده
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.