Qəzəl 42

مژده ای دل که بهار آمد و گل پیدا شدبر جنون زن که دگر منزل ما صحرا شد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 43

غم زلفت پریشان در دل دیوانه می‌گرددتهیدستی بیاد گنج در ویرانه می‌گردد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 44

خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 47

اشک عاشق بر رخش چون سیم و زر دارد نمودسیم و زر هر جا که باشد در نظر دارد نمود

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 49

معشوق مگو وفا نداردعاشق تاب جفا ندارد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 50

ای دل هوس وصل بتان تا کی و تا چنداین ناله و فریاد و فغان تا کی و تا چند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 52

جمال یار که تاب نگاه خود دارددل چو آینه را در پناه خود دارد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 57

پیشم نشسته بود و مدارش به ناز بودتا بود کار بندهٔ او هم نیاز بود

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 59

ای خوش آن ساعت که یارم از سفر پیدا شوددیده بختم به روی صبح دولت وا شود

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 61

ناله مستانه‌ام بخت مرا هشیار کردهای‌های گریه‌ام این خفته را بیدار کرد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 65

دل گواهی می‌دهد البتّه یارم می‌رسداضطرابم بیش شد بی‌شک نگارم می‌رسد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 66

ظاهراً از بنده حرفی با تو پنهان گفته‌اندگوش کن من هم بگویم آن چه یاران گفته‌اند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 67

باز راهم به در خانه خمّار افتادگذرم باز به آن مخزن اسرار افتاد

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 68

مژده ای دل که فلانی ز سفر می‌آیدرفت اگر عمر گرانمایه دگر می‌آید

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 69

شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دل‌آرای وصل خرم و خندان رسید

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 79

عقل چون مشغول خود شد شهر و زندان ساختندچون جنون از خود به تنگ آمد بیابان ساختند

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 80

هیچ دل معشوق ما را رام نتوانست کردهیچ جا آن طفل شوخ آرام نتوانست کرد

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 81

حسن تا دارد از حیا تعویذعشق را هم بود وفا تعویذ

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 84

در پیش اختیار تو ما را چه اختیاردر ملک پادشاه گدا را چه اختیار

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 85

شبی به دیر مغانم فتاد راه نظرشدم به پیش که بینم به دیر چیست خبر

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 86

عشق دریایی‌ست من چون موج در وی بی‌قرارموج را در بی‌قراری‌ها نباشد اختیار

Məczub Təbrizi2 dəq
Qəzəl 87

بردی دل ما بتا نگه دارحقت بود از بلا نگه دار

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 92

دل از کف داده را یار اندکی نامهربان بهترتبسم سست‌پیمان و تغافل سرگران بهتر

Məczub Təbrizi1 dəq
Qəzəl 94

رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگرعشق لیلی را بود هر ذرّه مجنون دگر

Məczub Təbrizi1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.