Qəzəl 305

خیال روی توام غم‌گسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 306

هست به دور تو عقل نام شکستهکار شکسته دلان تمام شکسته

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 307

Qanadları kəsilmiş bir quşam mən, a canan!Başı kəsik şam kimi qarşındayam hər zaman.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 308

ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداختهلعل تو سنگ سرزنش بر آفتاب انداخته

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 311

ای برقرار خوبی، با تو قرار من چهاز سکه گشت کارم، تدبیر کار من چه

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 312

ای دل به جفات جان نهادهجان پیش‌کشت جهان نهاده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 313

ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 314

Sən ey xumar gözləri könülləri yaxan yar,Qıvrım saçın kəməndi canları etmiş şikar.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 317

از زلف هر کجا گرهی برگشاده‌ایبر هر دلی هزار گره برنهاده‌ای

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 323

خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 324

شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 327

Ey canlara afət mənə bir de, kimin cananısan?Qəlbim vurulmuşdur sənə, bəs sən kimin ceyranısan?

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 328

کردی نخست با ما عهدی چنان که دانیماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 330

زرهِ زلف بر قبا شکنیآه در جان آشنا شکنی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 332

Can bəxş edərəm cana gər ləblə şəkər versən,Ləbdən mənə, dildarım, bir cani-digər versən.

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 334

Hicran gecəsi sübhə qədər odda yanır can,Xoş söz desən, əlbəttə, sağallam mən, a ceyran!

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 337

تا حلقه‌های زلف به هم برشکسته‌ایبس توبه‌های ما که به هم درشکسته‌ای

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 338

Nə etmişəm ki, məni qəm tapdağı edibsən?Nə xəta işlədim ki, cəfa kam aldı məndən?

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 339

آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 340

تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 343

عالم افروز بهارا که توییلشکر آشوب سوارا که تویی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 344

گر زیر زلف‌بند او باد صبا جا یافتیصد یوسف گم گشته را در هر خمی وایافتی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 345

چه کردم کاستین بر من فشاندیمرا کشتی و پس دامن فشاندی

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 346

جان از تنم برآید چون از درم درآئیلب را به جای جانی بنشان به کدخدائی

Xaqani Şirvani1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.