Eşq
خیال روی توام غمگسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه
Qəzəl 306هست به دور تو عقل نام شکستهکار شکسته دلان تمام شکسته
Qəzəl 307Qanadları kəsilmiş bir quşam mən, a canan!Başı kəsik şam kimi qarşındayam hər zaman.
Qəzəl 308ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداختهلعل تو سنگ سرزنش بر آفتاب انداخته
Qəzəl 311ای برقرار خوبی، با تو قرار من چهاز سکه گشت کارم، تدبیر کار من چه
Qəzəl 312ای دل به جفات جان نهادهجان پیشکشت جهان نهاده
Qəzəl 313ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده
Qəzəl 314Sən ey xumar gözləri könülləri yaxan yar,Qıvrım saçın kəməndi canları etmiş şikar.
Qəzəl 317از زلف هر کجا گرهی برگشادهایبر هر دلی هزار گره برنهادهای
Qəzəl 323خاکِ بَغداد، در آبِ بَصَرَم بایستیچشمهٔ دجلِه میانِ جگرَم بایستی
Qəzəl 324شوریده کرد ما را عشق پری جمالیهر چشم زد ز دستش داریم گوشمالی
Qəzəl 327Ey canlara afət mənə bir de, kimin cananısan?Qəlbim vurulmuşdur sənə, bəs sən kimin ceyranısan?
Qəzəl 328کردی نخست با ما عهدی چنان که دانیماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی
Qəzəl 330زرهِ زلف بر قبا شکنیآه در جان آشنا شکنی
Qəzəl 332Can bəxş edərəm cana gər ləblə şəkər versən,Ləbdən mənə, dildarım, bir cani-digər versən.
Qəzəl 334Hicran gecəsi sübhə qədər odda yanır can,Xoş söz desən, əlbəttə, sağallam mən, a ceyran!
Qəzəl 337تا حلقههای زلف به هم برشکستهایبس توبههای ما که به هم درشکستهای
Qəzəl 338Nə etmişəm ki, məni qəm tapdağı edibsən?Nə xəta işlədim ki, cəfa kam aldı məndən?
Qəzəl 339آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی
Qəzəl 340تا طرف کلاه برشکستیقدر کله قمر شکستی
Qəzəl 343عالم افروز بهارا که توییلشکر آشوب سوارا که تویی
Qəzəl 344گر زیر زلفبند او باد صبا جا یافتیصد یوسف گم گشته را در هر خمی وایافتی
Qəzəl 345چه کردم کاستین بر من فشاندیمرا کشتی و پس دامن فشاندی
Qəzəl 346جان از تنم برآید چون از درم درآئیلب را به جای جانی بنشان به کدخدائی
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.