Eşq
به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود
Qəzəl 340خسروم با لب شیرین به شکار آمده بوداز پی کشتن فرهاد به غار آمده بود
Qəzəl 342عشق همان به که به زاری بودعزت عشق از در خواری بود
Qəzəl 347آن فروغ دیده و آن راحت دل میرودرخت بردارید، همراهان، که محمل میرود
Qəzəl 348گفتم: که: بیوصال تو ما را به سر شودگر صبر صبر ماست عجب دارم ار شود
Qəzəl 349ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود
Qəzəl 350رخت دل بدزدد نهان شوددلم بر تو زین بد گمان شود
Qəzəl 351هر که او بیدق این عرصه شود شاه شودوانکه دور افتد ازین دایره گمراه شود
Qəzəl 353بیتو دل و جان من زیر و زبر میشوددم به دمم درد دل بیش و بتر میشود
Qəzəl 354فتنه بود آن چشم و ابرو نیز یارش میشودشکرست آن لعل و دلها زان شکارش میشود
Qəzəl 358گفتی: ز عشق بازی کاری نمیگشایدتدبیر ما چه باشد؟ کار آن چنان که باید
Qəzəl 362گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید
Qəzəl 363مرا از بخت اگر کاری برآیدبه وصل روی دلداری برآید
Qəzəl 365هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید
Qəzəl 366هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آیدبه سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید
Qəzəl 368مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید
Qəzəl 369سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار میآیددرخت شوقم از برگش به برگ و بار میآید
Qəzəl 370دیریست که یار ما نمیآیدپیغام به کار ما نمیآید
Qəzəl 372دل میبرد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید
Qəzəl 373باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید
Qəzəl 376دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید
Qəzəl 377ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید
Qəzəl 379به حسن عارض چون ماه و زیب چهرهٔچون خورببردی از بر من دل، بخوردی از دل من بر
Qəzəl 381بگشای ز رخ نقاب دیدارتا نگذرد از درت خریدار
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.