Qəzəl 382

ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یاراختیار اولین یارست و کردیم اختیار

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 383

مگذر ای ساربان، ز منزل یارتا دمی در غمش بگریم زار

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 384

هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 385

تن به تو دادم، دل و جانش مبردل برت آمد، ز جهانش مبر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 386

از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک‌ترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیک‌تر؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 388

یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد می‌دار، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 389

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 390

من که خَمّارم، به مسجدها مده راهم دگرکاین زمان می‌‎خوردم و در حال می‌خواهم دگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 391

دلبر من بر گذشت همچو بهاری دگربر رخش از هفت و نه، نقش و نگاری دگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 395

ای دل، بیا و در رخ آن حور می‌نگربفگن حجاب ظلمت و در نور می‌نگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 396

دل من فتنه شد بر یار دیگرچه خواهی کردن، ای دل، بار دیگر؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 397

تو از دست که می‌خوردی؟ که خشم آلوده‌ای دیگرمگر با دشمنان ما قدح پیموده‌ای دیگر؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 400

باد بهار می‌دمد و من ز یار دوربا غم نشسته دایم و از غمگسار دور

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 401

شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 402

گر چه دورم، نه صبورم ز تو، ای بدر منیردور بادا! که کند صبر ز یاد تو ضمیر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 408

آن سست عهد سخت کمان اوفتاد بازگفتم که: عاشقم، به گمان اوفتاد باز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 410

ما در به روی خلق فرو بسته‌ایم بازدر شاهد خیال تو پیوسته‌ایم باز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 411

اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 413

گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروزما بدانیم که در باغ گلی هست امروز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 416

گلت بنده گردید و شمشاد نیزغلام تو شد سرو آزاد نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 421

ای صبا، یار مرا از من بی‌یار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 422

ای صبا، از من آشفته فلان را می‌پرسمی‌نشان جان و دل و آن دل و جان را می‌پرس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 424

دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبشبه چشم من ز هجر آنکه بی‌ما میبرد خوابش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 426

سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که می‌تابد همی نور از رخش

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.