Qəzəl 262

هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشدهیچ سال این دردم اندر جان وغم در دل نشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 263

هیچ روز آن رخ به فرمانم نشددرد دل برداد و درمانم نشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 265

تا دل مجروح من عاشق زار تو شدهیچ ندیدیم و عمر در سر کار تو شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 267

گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ور به وصلش شادمان گردید غم‌خواری چه شد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 269

هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 270

عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکدز خاک لاله برآید، ز لاله جان بچکد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 273

سرم در عهد ترسایی شبی مهمان عشق آمددلم با راهب دیرش جرس جنبان عشق آمد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 276

هر که او عاشق آن روی بود صبر نداندعاشق خویشتنست آنکه ازو صبر تواند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 277

صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داندو گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 279

رخ تو به جز جور و خواری ندانددل من به جز بردباری نداند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 281

هر که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بماندهمچو من سوخته و خسته دل و زار بماند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 283

چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 284

خانه خالی شد و در کوی دل اغیار نماندهمه غم رفت و  به غیر از غم آن یار نماند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 285

دلبران جمله غلام لب چون نوش تواندبندهٔ حلقهٔ زلفین و بنا گوش تواند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 286

نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اندزلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 287

اول فطرت که نقش صورت چین بسته‌اندمهر رویت در میان جان شیرین بسته‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 289

دشمنان گویی دگر در کار ما کوشیده‌اندکان پری رخ را چنین از چشم ما پوشیده‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 292

دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 296

چون ز بغداد و لب دجله دلم یاد کنددامنم را چو لب دجلهٔ بغداد کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 298

کرا بر تو فرستم که شرح حال کند؟به نام من ز لبت بوسه‌ای سؤال کند؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 300

هر نفسی عشق او بی‌دل و دینم کندآتش سودای او خاک زمینم کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 301

دل به کسی سپرده‌ام کو همه قصد جان کندکام کسی روا نکرد، اشک بسی روان کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 302

مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کندراهی سبک بیار، که رطلم گران کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 303

دلم از لعل تو یک بوسه تمنا نکندکه جفای تو مرا دیده چو دریا نکند

Əvhədi Marağalı1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.